Springbreak 2010

Terug naar de echte wereld

2010-05-16T17:13:00.001+02:00

Mijn vorige blog eindigde ik in Chicago. Ik was nog volop aan het typen toen Lex mij riep dat ik nu moest afsluiten en meteen moest komen anders konden we niet meer mee. "Ja hallo, rustig aan hoor ! We vertrekken pas over een half uur." Goed, ik druk snel op "publiceren" in de hoop dat het blog geplaatst wordt en ren naar de gate.

Natuurlijk stress om niets want eenmaal in het vliegtuig konden we achter aan aansluiten in de rij om te gaan zitten. Na een minuut of 10 waren we dan eindelijk bij onze stoelen aangekomen. Had ik dus best nog even rustig mijn laptop af kunnen sluiten ;-)

Een klein kwartiertje later vertrekken we bij de gate. De safety instructions worden gedaan en ik verstuur nog even een sms-je en type nog even een twitter berichtje. Hoor ik ineens schuin achter me: "Hé, zet je mobiel eens uit !" Ik kijk wat verbaasd naar de mevrouw in kwestie, haal mijn schouders op en zeg rustig dat ik hem zo uit zal zetten. Het duurt nog wel even voordat we de lucht in gaan en dan is mijn mobiel echt wel uit. Mevrouw helemaal in de stress en begint meteen een stewardess te roepen die natuurlijk meteen aan komt snellen. Ze vraagt mij of ik mijn mobiel uit wil zetten en geeft mij een knipoog en zegt dat ze zo zelf ook nog even een sms-je naar haar man verstuurt. Om 18.45 uur gaan we de lucht in en we genieten van het mooie uitzicht over Chicago.

Maar goed, de toon voor een gezellige vlucht was gezet......... Als we eenmaal in de lucht zijn probeert Lex de nerveuze mevrouw gerust te stellen dat er niets aan de hand is en dat er zelfs tegenwoordig internet aan boord is bij vliegtuigen en dat dat allemaal heel veilig is. De mevrouw wil er niets van horen en gilt alleen maar: "Regels zijn regels en die gelden dus voor iedereen!" Nou prettige vlucht verder mevrouw. Het is niet meer goed gekomen tussen de bewuste mevrouw en ons.

Verder was het wel een redelijk relaxte vlucht. Ik heb een film, It's complicated, gekeken en heb uiteindelijk een slaappilletje genomen zodat ik toch nog wat kon slapen. Een uurtje voordat we landden werd ik wakker en kregen we een ontbijtje geserveerd. De kids hebben niet veel trek en willen eigenlijk nog even slapen. We laten ze maar.

Om 9.02 uur zet de piloot ons veilig weer op Nederlandse bodem. De touch down ging zo geleidelijk dat ik het niet eens in de gaten had. Complimenten voor de piloot ! Een kleine 10 minuten later kunnen we het vliegtuig verlaten. Tijd voor een korte plaspauze voor de kids en een rookpauze voor papa & mama. Daarna snel door naar de douane en naar de koffers.

Bij de douane staat een hele rij en moeten we even wachten voordat we het land weer in mogen. Ik word er nog even op geattendeerd dat de paspoorten van de kids bijna verlopen zijn en ik zeg lachend: " Ach we zijn net terug van vakantie. Voorlopig gaan we toch niet meer weg. Maar bedankt voor uw oplettendheid."

We lopen snel door naar de bagageband en moeten wachten. De bagageband is kapot, maar na een kwartiertje komen dan toch onze koffers. Lex is ondertussen naar een andere band gelopen om daar zijn golftas op te vangen. Zegt Fleming ineens: "Kijk mama, daar is papa's golftas." Kwam hij als laatste op de gewone bagageband. Lest, best zullen we maar zeggen :-)

Vrolijk liepen we langs de dames en heren bij het poortje "nothing to declare" . Ze hadden duidelijk lol in hun werk en met elkaar. Keep up the good work, dan lopen wij gewoon verder ;-)

Eenmaal buiten aangekomen moesten we nog even op de bus wachten die ons naar Novotel bracht. Daar stond onze toet, ook helemaal uitgerust, op ons te wachten om ons naar huis te brengen. We hebben het rustig aan gedaan en om 13.00 uur reden we het rustige St. Annaland weer binnen. We zijn weer thuis !

We koffieleuten even met opa en gaan daarna snel naar Chester. Die is ook weer blij om ons te zien, maar is duidelijk moe van 2 weken spelen met zijn hondenvriendjes.

Als we weer thuis zijn duik ik even onder de douche en val vervolgens in slaap op bed. Ik werd pas om 22.00 uur weer wakker. Oh, oh, als dat maar goed gaat vannacht. Ik ga naar beneden en tref daar Lex slapend op de bank aan. Ik vraag waar de kids zijn, maar die had hij rond 8 uur al naar bed gedaan. Dat is dus allemaal langs me heen gegaan. Ik heb er niets van mee gekregen.

Niet veel later gaan we dan toch naar bed en vallen als een blok weer in slaap. Best vermoeiend hoor dat vakantie vieren :-) We werden vanochtend pas om 11.00 uur wakker De kids sliepen toen nog. We waren wel meteen weer terug in de echte wereld want Chester was ziek en had de hele gang, hoe zeg ik dat netjes, bevuild. Hij wilde niets eten en dat is echt niets voor onze Ches. Dus hup naar de dierenarts. Het valt gelukkig allemaal mee. Hij heeft medicijnen gehad en met een dag of 2 moet hij opgeknapt zijn.

Zo zie je maar weer, 48 uur geleden ben je nog volop vakantie aan het vieren en 2 dagen later sta je met beide voetjes weer op de grond. Gelukkig hebben we nog een dagje om nog wat na te genieten van alles.

We hebben enorm genoten van Robert-Jan, Yvonne, Matthew, Robin, Nancy, Peter, Jessy, Noa, Geert Jan, Marjolein, Daan & Eva. Het was TOP om samen met jullie lol te maken in Orlando.

We hebben ook genoten van alle leuke reacties die iedereen heeft achter gelaten op ons blog. Ik heb mijn best gedaan om jullie een beetje mee te laten genieten van onze fijne tijd in Orlando. Bedankt voor de leuke en lieve reacties !

We kijken terug op een leuke vakantie. Een vakantie die wat moeizaam op gang kwam, een vakantie met een lach en een traan. Maar overall een mooie vakantie om op terug te kijken. Of onze volgende vakantie bestemming wederom Orlando zal zijn dat durven we niet te zeggen. Misschien inderdaad de West Coast of een stedentrip langs de oostkust. De plannen liggen er, maar of ze dit jaar nog uitgevoerd gaan worden...... dat weet je bij ons maar nooit :-)

Bedankt voor het lezen allemaal en wie weet tot ziens op een volgend blog.

Greetz,

Patrice

Mag er een tut in dat kind en wat doen al die Hollanders hier ?

2010-05-14T18:00:00.000+02:00

Nou de titel verraadt het al....... veel kinderen aan boord tijdens onze vlucht van Orlando naar Chicago. Maar laat ik eerst vertellen hoe we hier zijn gekomen.

De dag begon om 8.00 uur met de wekker. Oei, dat was maar een kort nachtje. Snel een bakkie leut op het balkon en dan douchen en aankleden. Die r0utine zat er goed in. Maar toen moest nog heel even de laatste koffer worden ingepakt. Daar ging toch meer tijd in zitten dan verwacht, maar uiteindelijk is het toch allemaal gelukt. Snel nog een laatste twitter berichtje en uitchecken. Even na 11.00 uur reden we de parkeerplaats van Blue Heron af.

Ik wilde graag nog even naar Bargain World om daar nog even voor wat t-shirts voor de kids te kijken. Wat is die winkel duur geworden in een goede 8 maanden tijd zeg. Gevolg, geen extra t-shirts voor de kids. Wel een thermosmok voor mama. Daarna nog even snel de supermarkt in en snel door naar het vliegveld.....

Nou laat dat snel er maar af. We kwamen in een file terecht. Zouden die auto's allemaal op weg zijn naar Kennedy Space Center voor de lancering van de laatste spaceshuttle ?

Met enige vertragen arriveerden we dus bij Alamo. Bonnetje checken en er stond een mooi $ 0,00 onder aan het bonnetje. Snel door naar de 3e verdieping om in te checken bij United. Voordat je de rij voor de inckeckbalie in gaat moet je je koffers, één voor één wegen. En jawel hoor, onze weegschaal had ons in de steek gelaten. Eén van de koffers was 2lbs te zwaar. Gelukkig waren we niet de enigen die de koffers moesten herindelen ;-)

Nadat we de koffers kwijt waren, piepten we nog even snel naar buiten voor een laatste nicotineshot. Dat zal er de komende 12 uur wel niet meer van komen. Nou hup door de security check dan maar en nog even wat eten. De security check was zeer grondig en er kon geen lachje van af bij de dames en heren. Maar we mochten gelukkig wel door.

We genoten van een heerlijke lunch bij Ruby Tuesday waar we ook enorm gelachen hebben. Je moet hier namelijk met plastic bestek eten en 3 keer raden wat er dan al heel makkelijk gebeurt...... Dan kan het gebeuren dat je vork af breekt. Lachen, gieren, brullen omdat het bij mama gebeurde natuurlijk. En jawel hoor, 1 minuut later gebeurde het ook bij Lex. Toen kwamen we helemaal niet meer bij van het lachen.

Lex werd echter hoe langer hoe nerveuzer. We hebben namelijk maar een klein uurtje overstaptijd in Chicago. Ik maak me daar niet zo'n zorgen over, hij wel. Normaal ben ik degene die altijd loopt te stressen, maar ik ben juist zeer relaxed. Is het eens een keertje andersom :-)

Als we bij de gate aankomen mogen we meteen aan boord. Jeetje het leek wel alsof we al in Nederland waren. Volgens mij alleen maar Nederlanders aan boord. De ene helft heeft een aansluiting naar Brussel (vertrek 18.00 uur) en de andere helft heeft een aansluiting naar Amsterdam (vertrek 18.22 uur).

Gelukkig vertrekken we precies op schema vanuit Orlando. Nu maar hopen dat we bij het landen geen oponthoud hebben. De vlucht verloopt erg onrustig. Er zitten veel kinderen aan boord en die zijn soms zeer luidruchtig. Ik dommel een paar keer in slaap, maar word wreed wakker geschut door een gillend kind. Ook is er een baby aan boord die niet stil te krijgen is. Twee en een half uur een krijsend kind.... arme ouders, maar ook arme overige passagiers.

Exact om 17.00 uur landen we op Chicago O'Hare. Wederom prima volgens schema, maar we moeten nog even wachten voordat er een gate vrij is. Een kleine 10 minuten later kunnen we het vliegtuig uit en begint de race tegen de klok. We moeten met z'n allen naar gate C10. Best even een stief eindje lopen, maar het had erger gekund. Ruim op tijd zijn we bij de gate en ik plug nog even mijn laptop in om hem op te laden en hopelijk dit verslag nog even te plaatsen.

All set to go

2010-05-14T16:58:00.001+02:00

Al met al toch nog een druk ochtendje. De laatste koffer nam meer tijd in beslag dan verwacht. Het is nu 10.55 uur en we kunnen gaan.

Wie ons wil volgen tijdens onze lange reis naar huis heb ik even de Flighttrackers opgezocht. Even klikken en jullie kunnen als het goed is precies zien waar we zijn.

Vlucht van Orlando naar Chicago

Vlucht van Chicago naar Amsterdam

Tot ziens in Nederland !

We'll meet again

2010-05-13T23:55:00.000+02:00

Onze laatste dag alweer in Orlando. De dag begon voor mij even voor 8 uur. Ik was net voor de wekker wakker. De rest lag nog lekker te slapen, dus ik liet ze maar lekker liggen. Heerlijk rustig wakker worden in een heel stil appartement. Even op het balkonnetje een sigaretje roken. Normaal zit je dan lekker in de zon, maar vandaag was het, voor Florida begrippen, koud en bewolkt. Onder koud versta ik dan 19 graden Celcius. Iets waar we in Nederland natuurlijk alleen maar van kunnen dromen momenteel.

Na een uurtje begon er wat leven in de brouwerij te komen. Lex maakte een lekker ontbijtje voor ons klaar en de kids waren volop aan het spelen met het Star Wars verkleedset van Fleming. Opeens had ik Darth Vader in de slaapkamer staan.

Even na 10 uur zijn Lex en de kids naar het zwembad beneden vetrokken zodat ik even het rijk alleen had om rustig in te pakken. Dit was eigenlijk in no time gebeurd. De weegschaal had het niet al te zwaar te verduren, 18 en 20 kilo, maar begaf het toch na de 2e koffer. De 3e koffer is benoemd tot rommel c.q. last minute koffer en die gaat morgen, nadat we allemaal gedoucht hebben pas dicht.

Inmiddels stond het zweet toch wel op m'n rug, dus ook ik vertrok naar het zwembad voor een verfrissende duik en om toch nog iets aan mijn kleurtje te doen. Jeetje wat was het water koud zeg ! En de zon had er ook niet al te veel zin in vanochtend. Maar ondanks dat toch even flink genoten aan het zwembad.

Nadat we allemaal aangekleed waren, zijn we vertrokken naar Downtown Disney voor een laatste broodje bij de Earl of Sandwich. Toen we onderweg waren ging mijn telefoon. Het was GJ met de opmerking dat we elkaar steeds opzoeken. Ik keek natuurlijk meteen in de spiegel omdat ik dacht dat ze weer achter ons reden. Dat was niet het geval. Zij zaten ook bij de Earl en hadden via Twitter gelezen dat wij onderweg waren. Waar Twitter al niet goed voor is :-)

We hebben even gezellig bij de Earl gezeten en gegeten en zijn daarna The World of Disney ingedoken. Na een klein kwartiertje namen we voor de 2e keer binnen 24 uur afscheid van elkaar. "We'll meet again in Nederland"

Wij zijn daarna snel naar de juwelier in The World of Disney gelopen. Ik wilde nog even terug met het Mickey bedeltje dat ik gehad had voor moederdag omdat het niet paste aan de ketting. Ik kreeg meteen een ander Mickey bedeltje om te proberen en jawel hoor die paste meteen. Zo dat was dus snel opgelost. Snel naar de auto en naar Magic Kingdom alwaar we om 15.20 uur parkeerden op Goofy 55. Oeps dat betekent dat het niet rustig zal zijn in het park.

We namen de monorail en een kleine 20 minuten nadat we de auto geparkeerd hadden zagen we het treinstation op Mainstreet. Snel naar binnen om wat te gaan doen. Lex liep eerst naar Splash Mountain voor Fastpasses. De kids en ik gingen alvast naar Tomorrowland. We zouden elkaar bij Buzz weer zien.

Het viel me meteen op dat het stukken drukker was dan afgelopen dinsdag. Ook was het een stuk warmer vandaag. De zon had de wolken verdreven en stond fier te stralen.

Lex was nog best snel weer bij ons. Al stond wel het zweet bij hem op z'n rug. De wachtrij voor Buzz viel mee, 20 minuten, dus toe dan maar. De 20 minuten bleken weer een korte 20 minuten, dus we waren zo aan de beurt om er voor de laatste keer flink op los te schieten. Voor mijn gevoel ging het niet super goed, maar toch hebben de meiden weer gewonnen van de jongens vandaag :-)

Eenmaal buiten verlaten we Tomorrowland weer snel. Wat een drukte daar zeg. We lopen op ons gemakje naar Mickey's Philharmagic en genieten onderweg van het zonnetje en en passant ook nog van een stukje van "Dream along with Mickey" Ik maak nog wat foto's, ik wil immers wel weten wat onze nieuwe camera allemaal kan en waar de grenzen liggen. Tegen die grenzen zou ik pas later op de dag aan lopen bij het vuurwerk.

We halen wat te drinken en lopen op ons gemakje naar Splash en gaan onderweg nog even op bezoek bij de beren van de Country Bear Jamboree. Daar zaten we naast een meneer die volgens mij onder dwang een dagje in Disney rond liep. Hij had het duidelijk niet naar zijn zin en zat alleen maar te lezen op z'n iPhone. Soms vervloek ik toch ook weer al die moderne communicatiemiddelen. "Mensen geniet van de dingen om je heen !"

Nadat we de beren goedendag hadden gewenst, ging de tocht richting Splash Moun- tain veder. Hier waren we precies op het moment dat we naar binnen kunnen met onze Fastpasses. We halen weer een nat pak en dit keer wat mij betreft niet de toevoeging dat het lekker was om een nat pak te halen. Ik heb eigenlijk wel een beetje genoeg van de splash van Splash Mountain. Merel en ik waren namelijk tot op ons onderbroek nat !

Na Splash hebben we snel Fastpasses gehaald voor de buren; Big Thunder Mountain. We moeten een kleine 40 minuten wachten voordat we met de Fastpasses naar binnen mogen. Na overleg besluiten we om deze attractie alvast 1 keer stand-by te doen. Wat is er met ons aan de hand ? We stappen normaal nooit in een wachtrij van 25 minuten !

Als we buiten komen na het eerste ritje kunnen we meteen nog een keer in de rij aansluiten. Ditmaal een veel kortere rij omdat we nu Fastpasses hebben die we kunnen gebruiken. Na 2 ritjes vinden we het mooi geweest en lopen we naar de Tiki Room. Daar konden we zo naar binnen lopen en zodra we zaten begon de voorstelling.

Na de Tiki Room snel overgestoken naar Jungle Cruise. En jawel we sloten al weer aan in een rij van 25 minuten. We zijn toch eigenlijk niet goed snik. Maar ja, een vakantie is niet compleet zonder dat je het 8e wereldwonder hebt gezien; de achterkant van water. Dus wachtten we geduldig en uit verveling werden er wat foto's gemaakt. Ja, ja, zelfs ik sta op de foto. Ik was er ook bij vandaag :-)

We hadden het 8e wereldwonder gezien en nu hadden we dorst. Aan het nicotinepeil mocht ook wel weer iets gedaan worden. Dus snel op zoek naar iets te drinken en een rookplek. Beiden waren snel gevonden. De kids wilden graag een ijsje. Let even op het verkleinwoord achter ijs ! Hier kwamen ze mee aanzetten.

Strakke actie papa...... over een uur hebben we een toetjesbuffet !

Toen de ijsjes eenmaal op waren, was het al aardig donker aan het worden. Tijd dus om alvast richting het Tomorrowland Noodle Station te gaan. Daar meldden we ons om 20.30 uur en er stond al een gigantische rij.

Om stipt 21.00 uur mochten we naar binnen en kregen we een belabberde tafel toegewezen. Lekker dan, ik wil wel graag de ambiance van het kasteel hebben als ik zit te genieten van die over heerlijke toetjes. Uiteindelijk kregen we een andere tafel. Er moest even wat gesleept worden met tafels en stoelen, maar het uitzicht was magistraal ! We konden zelfs op afstand Spectro nog zien.

Ondertussen werd het toetjesbuffet al flink geplunderd door iedereen. Geen nood, onze tijd komt desnoods na Wishes nog wel. We genoten van elkaar, van de heerlijke toetjes en van het uitzicht. Wat wil een mens nog meer ? Nou daar wist Merel wel een antwoord op. Ze wil namelijk nog niet naar huis. Ze wil langer blijven ! Helaas meiske, we zouden ook nog wel langer willen blijven, maar aanstaande maandag wachten de juffen weer en die willen ook weer aandacht hebben van jullie.

Het centraal gelegen buffet

De eerste ronde

Puur genieten

De 2e ronde

Wat zijn die aardbeien toch lekker zoet hier !

Restanten van een lekker toetjes buffet

Al ruim voordat Wishes begon ging iedereen een goed plaatsje zoeken. De toetjes waren lekker, maar we waren ook hier voor het schitterende uitzicht op Wishes.

Om stipt 22.00 uur begon Wishes en gelukkig had ik ook mijn Eos bij me. Hoe goed de nieuwe camera ook is, vuurwerk fotograferen lukt mij nog altijd het beste met mijn SRL camera.

Natuurlijk werd er weer een traantje weg gepinkt tijdens Wishes. Dit is echt het einde van onze vakantie. Een vakantie die totaal anders is verlopen dan we een half jaar geleden hadden gepland. Maar wel een hele fijne vakantie waarbij we heel veel lol hebben gehad met onze vrienden. Jammer dat het nu echt voorbij is. We laten onszelf nog één keer fotograferen.

We lopen langzaam via Mainstreet USA naar de uitgang en heel zachtjes zingen we:

We'll meet again, don't know where, don't know when,
But I know we'll meet again, some sunny day.
Keep smiling through, just like you always do,
'Til the blue skies drive the dark clouds far away.

Dat we terug komen, dat weten we zeker, alleen wanneer...... daar durven we werkelijk niets over te zeggen. De tijd zal het leren. Voor nu is het mooi geweest. Nog één keer doen we in Orlando onze oogjes dicht en onze snaveltjes toe.

Waar zijn m'n tassen ?

2010-05-12T23:55:00.000+02:00

Over vandaag kunnen we eigenlijk zeer kort en bondig zijn. In de ochtend shoppen, in de middag shoppen en in de avond shoppen. Maar ja, dat is voor de lezers van dit blog natuurlijk weinig interessant. Dus ik zal, wel wat korter dan normaal, toch een verslag doen van onze belevenissen van vandaag in Orlando.

De dag begon weer redelijk op tijd voor ons. We wilden in de ochtend gaan shoppen en dan misschien in de middag naar Disney's Hollywood Studios voor een paar uurtjes. Hoe anders onze dag zou lopen, wisten we op dat moment nog niet.

Zoals ik gisteren al vertelde was ik niet helemaal in de gloria met mijn nieuwe camera en dan met name met het energieverbruik en ik vond hem nou niet echt super mooie foto's maken . Daarom wilde ik vanochtend eerst terug naar de winkel waar we hem gekocht hadden. Het liefst had ik de hele koop ontbonden, maar dat ging niet. We mochten wel een andere uitzoeken.

Gisteren had ik eens, met gepaste jaloezie, naar de camera van Nancy en van Geert Jan gekeken. Zo die camera's zijn lekker snel zeg en wat maken ze een prima kwaliteit foto's. Deze camera konden we dus ook kiezen en met een "kleine" bijbetaling was hij voor ons. We speelden het spelletje nog even mee en als we contant betaalden, dan hoefden we geen Sales Tax te betalen ;-) Onder de belofte dat we wel een originele nota kregen hebben we cash het verschil betaald. Hoe de verkoper dat met de Amerikaanse fiscus oplost dat moet hij zelf maar weten ...........

De volgende stop was de Super Target. Daar was ik vorige week met Yvonne al geweest en ik wilde graag terug om nog eens te kijken.

Fleming dook meteen het gangpad met de Lego in en daar is hij niet meer uit geweest.

In de Super Target werden de eerste aankopen voor de kids gedaan vandaag. Er zouden er nog vele volgen. Nu het tegen het eind van de vakantie loopt heeft Fleming eindelijk zijn fel begeerde Lego mogen kopen en Merel heeft haar gespaarde centjes besteed aan een Barbie pop met puppy's die ze moet trainen. Ook werden er nog een nieuwe bikini + badlaken voor Merel uitgezocht en een echte Star Wars zwembroek + badlaken voor Fleming. De eerste buit was binnen voor de kids.

Volgende stop; Prime Outlets. Via Intenational Drive reden we naar deze Outlets. Daar aangekomen hoorden we ineens Nederlands praten achter ons. Het was wel een heel bekende stem. Jawel hoor, het was Lein. Zij stonden achter ons bij het stoplicht en waren ook onderweg naar de Prime Outlets. Hoe groot is de kans dat je op hetzelfde moment, geheel onafhankelijk van elkaar, voor hetzelfde stoplicht staat.

We zijn met z'n allen gaan shoppen. Leuk voor de kids, want die hadden zo aanspraak, of moet ik zeggen steun, aan elkaar. Want tja, je zal maar verplicht mee moeten met je ouders en iedere keer van alles moeten passen. Best vermoeiend om papa & mama tevreden te houden. Maar ze hebben goed hun best gedaan. Ze hebben immers Converse overleefd. Oké, dat was nog te doen, want als je als beloning nieuwe mooie roze Converse krijgt, wil je natuurlijk wel vrolijk zijn.

In de Disney Store werden een Star Wars verkleedset en een Hannah Montana kostuum door de spookjes gescoord. Bij Gap werd er door mama ook nog flink ingeslagen voor Merel. Kortom, zo heel vervelend was het nou ook weer niet voor de kids. Tegen een uur of 2 werd het goede gedrag beloond met een smoothie bij de Häagen-Dasz. Het bestellen van de smoothies had wat voeten in aarde, net als het betalen, maar uiteindelijk kon er genoten worden.

We waren eigenlijk wel een beetje uitgekeken bij deze shoppingmall, dus hup door naar de volgende; Mall at Millenia. Ik wilde nu ook wel eens naar de beroemde Abercrombie. Lein en GJ ontpopten zich tot ware Tourguides en loodsten ons zo overal naar toe.

Bij Abercrombie verloren we even het overzicht. Met name Fleming vond het op dat moment nodig om verstoppertje te gaan spelen in de winkel. Hij wilde niets passen en uiteindelijk had Daan hem te pakken en kon ik even "kijken" of ik ongeveer goed zat met de maat.

Wees gerust, hij heeft geen blijvende schade opgelopen

aan dit partijtje Grieks-Romeins worstelen.

Toen we eenmaal allemaal buiten stonden bij Abercrombie, zonder nieuwe kleding voor Fleming, was er even paniek. Lein vroeg zich af waar alle tassen waren. Ze liep vol stress terug naar binnen, terwijl GJ, Lex en ik elkaar vragend aankeken. "Eh welke tassen Lein ?" "Bedoel je die tassen die we bij de Prime al in de auto hebben gezet ?" Lein had duidelijk even last van shop-stress en wist even niet meer in welke shoppingmall ze was :-) We hebben er smakelijk om gelachen met z'n allen.

Toen Lein zich realiseerde wat er aan de hand was, zijn we maar snel verder gelopen. Even later zag ik een Yankee Candle. Daar moest ik natuurlijk even naar binnen om een paar heerlijk geurende tarts te scoren.

Na een uurtje shoppen realiseerden we ons dat we eigenlijk nog helemaal niets gegeten hadden. Dus naar de Foodcourt met z'n allen om even iets te eten en daarna snel weer verder. We waren namelijk nog lang niet klaar ! Abercrombie & Fitch, Hollister en de Apple Store konden nog op een bezoekje van ons rekenen. De creditcards hadden het zwaar en wonder boven wonder bleven de mannen met een big smile rond lopen.

Wonderbaarlijk hoe snel de jonkies de werking van de i-pad door hadden.

Ons dagje shoppen werd afgesloten bij Macy's. Fleming wilde heel erg graag een colbert hebben. Hoe komt hij er bij, zou je zeggen. Hoe dan ook, wij naar de kinderafdeling van Macy's. En jawel, daar hingen mooie colberts. Maar om nou $ 90 uit te geven aan een colbert zodat hij obertje kan spelen....... dat ging me nog net iets te ver.

Papa zag het wel zitten, maar mam sprak haar veto uit.

Inmiddels begonnen mijn voetjes en mijn rug in opstand te komen. Het was al 17.00 uur en ik viel er bijna letterlijk bij neer. Tijd om even de spullen naar het appartement te gaan brengen en dan weer door naar het Hilton Bonnet Creek om met z'n allen te eten in de bistro.

Na het eten zijn de kids het zwembad ingedoken. Ik wilde graag nog even naar de Premium Outlets naar Tommy Hilfiger om te kijken of ze daar wel dat mooie witte spijkerjasje in mijn maat hadden. Lex nam het even voor de kids op. Hij wilde het ze niet aan doen om weer uren lang te gaan shoppen. Ze lagen immers net zo lekker in het zwembad.

Nancy wilde ook graag nog even naar de Premium Outlets, dus zijn we samen even gereden. Lein & GJ zouden later volgen, maar die zijn we niet meer tegen gekomen.

Nancy en ik hebben in recordtempo de Premium Outlets afgestruind. Bij Tommy ben ik goed geslaagd en ook bij Polo Ralph Lauren mocht de creditcard nog een keertje zijn werk doen. Terwijl we in bij Ralph lopen zeg ik tegen Nancy: "Zie je die gele broek ?" Waarop zij uit de grond van haar hart antwoord: "Afschuwelijk !" "En bedankt Nancy, die broek heb ik dus gekocht !" Ik heb nog nooit iemand zo rood zien aanlopen :-)

Nadat we ook nog even bij Nike binnen waren geweest, zijn we via Blue Heron terug gereden naar het Hilton. De mannen stonden net op het punt om de kids uit het zwembad te halen. Rond half 11 namen we afscheid van Nancy, Peter en de kids en zijn wij nog even naar de Walmart gereden. Daar had Lex een reistas voor zijn golfset gezien. Ook hebben we maar even een kofferweegschaaltje gekocht. Ik heb geen zin om vrijdag op het vliegveld de koffers te moeten herindelen.

Oven na 23.30 uur waren we in het appartement. We waren ruim het klokje rond bezig geweest met shoppen, shoppen en shoppen. De kids waren dood op wat natuurlijk niet gek was. Ze waren dan ook in no time vertrokken naar dromenland.

Lex heeft alvast zijn golfspullen ingepakt en ik heb de aankopen van vandaag ontdaan van alle kaartjes.

Daarna snel het blog voor vandaag schrijven en het zou goed zijn als nu onze oogjes dicht gaan en onze snaveltjes toe. Nou vooruit misschien nog even snel 1 koffer inpakken. Want ook al willen we nog niet denken aan de terugreis, hij zit er wel aan te komen. Morgen al weer onze laatste volle dag in Orlando en daar gaan we dubbel en dwars van genieten !

Magic Kingdom ? Nee de Efteling duh

2010-05-11T23:01:00.001+02:00

Vandaag wederom een relaxed ochtendje achter de rug. Eigenlijk wilden we rope drop in Animal Kingdom doen, maar we werden pas tegen een uurtje of 9 wakker. Nou dan maar rustig aan doen en eens kijken of we Nancy & Peter te pakken kunnen krijgen.

Op de één of andere manier lukte dat niet via sms en als ik belde kreeg ik meteen de voice mail. Op een gegeven moment ging mijn telefoon en natuurlijk was ik te laat met opnemen. Meteen terug gebeld en jawel hoor, ik had Peter aan de telefoon. Na een minuutje of zo werd de verbinding ineens verbroken. Tring, tring daar was Nancy weer aan de telefoon. Snel afspreken voordat de verbinding weer werd verbroken. Zouden ze hier in Amerika ook last hebben van een aswolkje in de lucht ? Hoe dan ook, we hadden een afspraak. We zouden elkaar om 2 uur in Magic Kingdom zien.

Terwijl ik even ging douchen, ging Lex met de kids om een ijsje. Toen ze terug kwamen hadden ze de grootste lol. Drie keer raden waarom.

Nadat de snoetjes weer toonbaar waren gemaakt vertrokken we snel naar Magic Kingdom. Bij de parkeerplaats aangekomen werd ons de vraag gesteld of we een parkeerkaartje wilden voor Magic Kingdom. "Nee, voor de Efteling, duh" De meneer in kwestie begreep er geen snars van, maar wij lagen helemaal in een deuk. Hij zal wel hebben gedacht: "Daar heb je weer een stelletje van die Hollanders."

Bij het Transportation Center aangekomen besloten we om met het bootje te gaan. Terwijl we stonden te wachten maakte ik een paar foto's. Ik wilde immers vandaag eens goed testen hoe lang de batterij mee zou gaan.

Uiteindelijk zijn we na 10 minuten wachten toch maar naar de monorail gelopen. Dat ging toch iets sneller. Eenmaal bij Magic Kingdom aangekomen moesten we natuurlijk nog even door de security check. De heren hadden het niet echt druk en namen zelfs de tijd om stickers uit te delen aan de kids.

Zodra we binnen waren, liepen we via de koele winkeltjes naar Mainstreet Bakery. Even iets zoets scoren. We zaten goed en wel op het beste rookplekje in heel Disney World of daar kwamen de klompjes al aan.

We kletsen wat terwijl wij onze "lunch" op eten en we zien een echte artiest mooie watertekeningen maken op de grond.

Maar we kwamen hier niet alleen om te kletsen, nee we kwamen hier ook om wat te doen. De kids wilden graag naar Splash Mountain, dus hup naar Frontierland met z'n allen. Bij Splash aangekomen bleek de wachtrij slechts 20 minuten te zijn. Dat was nog te doen. De mannen haalden wel even Fastpasses voor Big Thunder Mountain.

Twee jaar geleden bleef Nancy nog veilig met Eva (van Lein & GJ) en Merel wachten tot wij uit Splash kwamen. Dit jaar was ze zo moedig om mee te gaan in Splash. Nancy en ik zaten naast elkaar en ik had de grootste lol. Hoe dichter we bij de Splash kwamen, hoe benauwder Nancy ging kijken.

Voor de Splash

Na de Splash

Applaus voor Nancy, she survived Splash Mountain ! Snel door naar Big Thunder Mountain voordat ze zich bedenkt ;-) Daar moesten we een kleine 10 minuten wachten voordat onze fastpass window opende. Nancy zat samen met de meiden achter ons en ik hoorde een hele rit: "Waarom doe ik dit ?" Wij lagen wederom in een deuk van het lachen.

Tijd om het iets rustiger aan te gaan doen. We staken over naar Adventureland voor een ritje in The Pirates of the Caribbean. Fleming was nog steeds een beetje bang, maar we hebben genoten. Of de rest van het bootje ook genoten heeft........ ik denk het niet. Op een gegeven moment hoorden we achter ons: "You're not allowed to use your camera here. So no flash photography please !" Oeps, sorry hoor, lekker boeie.

Toen we de attractie uit kwamen wilde Fleming nog even in het winkeltje kijken. De meiden vergaapten zich ondertussen aan al die lekkere lolly's die ze er hadden.

Nee, die krijgen jullie niet !

Eenmaal buiten was net de Jack Sparrow Tutorial bezig. Wij bleven even kijken, Lex checkte even de wachttijd bij Jungle Cruise. Vijf minuten, dus zo meteen direct door naar de Jungle Cruise.

Maar ja, dat dachten blijkbaar meer mensen want toen we met z'n allen bij Jungle Cruise aankwamen was het ineens ontzettend druk. Nou dat doen we dus maar even niet. De kids wilden wel in de vliegende tappijtjes. Nancy wilde eerst niet mee omdat het echt voor kinderen was. Maar we hebben haar over gehaald en met een kleine 10 minuten vlogen we weg.

Nu we de smaak van de kinder attracties zo te pakken hadden wilden we graag naar Toontown Fair. Een stukje lopen, maar gelukkig was het niet super warm. Maar eerst even bij Pooh op bezoek. Natuurlijk wilden de jonge dames weer bij elkaar. De iets minder jonge dames in het gezelschap kletsten er samen vrolijk op los. Er werden en passant wat foto's gemaakt en jawel hoor, ik had mijn 75e foto gemaakt en de batterij was al weer leeg. Grrrrrrrrrr, dat is toch niet normaal ? Eerder vanmiddag was de camera helemaal geblokkeerd en reageerde hij nergens meer op en nu weer een lege batterij. Dat wordt dus morgen weer een ritje naar de camera verkoper.

Na Pooh zijn we naar de Barnstormer bij Goofy's Wiseacre Farm gelopen. We vonden het weer wel eens tijd om Nancy in een roller coaster te zetten........

Ondertussen begon bij iedereen de vermoeidheid toe te slaan. De kids speelden nog even bij Donald's boot en daarna liepen we op ons gemakje naar Space Mountain. Ook daar was de wachtrij maar een minuut of 20, dus Peter, Lex en de kids sloten snel aan. Nancy en ik pasten voor deze rit.

Tijdens het wachten zijn wij wat winkeltjes in gelopen. Zo ook het winkeltje bij Space Mountain. Ik liet Nancy de bewuste, verkleurde polo zien die ik hier had gekocht. Ineens zag ik dat alle polo's zo verkleurd waren. Verhip de blauwe exemplaren hebben het ook. Blijkt dat het zo hoorde dat de onderkant van de polo donkerder was dan de bovenkant. Oeps, snel weg hier voordat ze me herkennen :-)

Met z'n allen liepen we naar de uitgang en pakten we het bootje naar de overkant van de Seven Seas Lagoon. Nancy, Peter & de kids hadden immers nog niet genoeg op een boot gezeten deze vakantie ;-) We besloten om ook naar Hilton Bonnet Creek te rijden om gezellig samen te eten. Zo konden we ook meteen het hotel zien.

We hebben heerlijk gegeten in de Bistro en dat alles voor $ 44,- per gezin ! Nou dat was nog eens lachend de rekening betalen. Inmiddels had Nancy een sms-je van Lein gehad dat zij aan het zwembad zaten. Nou we komen er aan hoor.

De kids doken het zwembad in en de volwassenen verhuisden op een gegeven moment naar de bar. Hier hebben we nog heerlijk zitten kletsen al werd het wel wat koud. Tegen een uurtje of 9 vonden we het mooi geweest. We liepen nog even mee om de kamers te bekijken en we waren best even onder de indruk. Hier hadden we ook kunnen zitten. Maar we zijn het er wel allemaal over eens dat het geen hotel is om 2 weken met z'n vieren op een kamer te zitten.

We nemen afscheid van elkaar en spreken af om morgen met z'n allen weer in de Bistro te eten. Wat de rest van morgen brengt....... dat zien we wel. Maar nu snel oogjes dicht en snaveltjes toe want het is ook hier al weer 12 mei geworden.

Help, mijn batterij is leeg !

2010-05-10T23:32:00.000+02:00

Vandaag wil ik het eens hebben over batterijen en hoe snel ze leeg kunnen raken. Natuurlijk hebben we batterijen, maar we hebben ook de spreekwoordelijke batterij. Zo was bij ons alle 4 de spreekwoordelijke batterij na een paar, toch wel drukke, dagen weer aardig leeg aan het raken. Dus de hoogste tijd om onze batterijen op te laden.

Nadat ik gisteren mijn stukje op het blog had geplaatst, heb ik nog even wat gesurft op het web en wat gezapt op de tv. Lex was inmiddels al naar dromenland vertrokken. De wekker had een dagje vrij gekregen zodat wij lekker even konden bijtanken.

Na een lekker nachtje slapen werd ik om 8.30 uur door zoonlief wakker gemaakt. Waar zijn DS was. Nou lieverd, die ligt opgeladen klaar op het aanrecht. Fleming blij, ik iets minder blij want ik had best nog wel wat langer willen slapen. Maar ja, ik was inmiddels klaar wakker dus ben ik er maar uit gegaan en heb ik even het digitale krantje en nog wat blogjes van anderen gelezen.

Tegen een uurtje of 10 hebben Merel en ik dan toch maar papa wakker gemaakt. Lex had gelukkig ook zin in koffie, dus hij ging meteen even naar de benedenburen voor een lekker bakkie leut. Niet veel later werd er even naar de Publix gereden voor een lekker vers Cuban Bread en wat salades voor de brunch. Mmmmmm dat was me daar toch een partij lekker. De kids hebben nog wat aardbeitjes op, dus iedereen blij en gelukkig. Het was een echte Lazy Monday.

Papa & Merel maakten een dansje

Fleming was in een Galaxy far, far away

Kortom, onze batterijen waren aardig opgeladen na zo'n relaxt ochtendje. Maar om nou een hele dag binnen te zitten...... dat was nou ook weer te veel van het goede. We waren zo goed uitgerust dat we wel energie hadden om een wereldreis te maken. En dat kan hier in Orlando in de World Showcase van Epcot.

Nog even de video bestanden over zetten op de laptop, van alles een back-up maken en dan kunnen we. Oeps, batterij van de videocamera leeg. Nou dan nog maar even opladen voordat we vertrekken. En laat ik de Olympus ook nog maar even extra opladen. Oh en Fleming, zullen we je DS ook nog even onder de oplader gooien ?

Enfin, een uur later zaten we dan toch eindelijk in de auto met als bestemming Epcot. De drukte viel ons alles mee en de hitte gelukkig ook. Let's have some fun.

Onze eerste stop was Spaceship Earth. Daar wilde Merel graag in en er was werkelijk geen wachtrij, dus hup er in. Daarna snel door naar de World Showcase, want

daar kwamen we immers voor. En natuurlijk om nog wat mooie foto's te maken van de topiaries.

De eerste stop was Mexico alwaar we op bezoek zijn gegaan bij de Three Cabaleros.

Volgende stop was Noorwegen voor een ritje in Maelstrom. Hier moesten we even een kleine 20 minuten wachten, maar we stonden binnen, dus lekker in de airco. Na het ritje liepen we even door het winkeltje en kwamen we een grote trol tegen. Daar wilden Merel en Fleming natuurlijk wel mee op de foto. Tja en toen zei de batterij van de Olympus: "Doet u het voor de rest van de dag maar zelf. Ik stop er mee, ik ben leeg !" Hoe kan dat nou ? Ik heb pas een stuk of 20 foto's genomen. Lekker dan. Maar gelukkig hadden we de zwaar geblesseerde Canon ook meegenomen voor Merel zodat zij ook wat foto's kon maken. Nu konden we toch zo hier en daar nog een foto maken. Op hoop van zegen hoe die er uit zullen gaan zien.

De volgende stop..... China. Hier zijn we even de tentoonstelling binnen gelopen over het Terracottaleger De kids keken hun ogen uit en snapten niet dat die beelden al zo oud waren. Echt mooi om te zien.

Toen we buiten kwamen waren de Chinese Acrobaten bezig. Ook hier hebben we vol bewondering naar staan kijken.

Van al dat reizen krijg je dorst, dus even een frozen lemonade om de ergste dorst te lessen. We wandelden langs Duitsland en stopten even in Italië om de jaarlijkse familiefoto bij de fontein te maken.

Inmiddels liep het al tegen een uurtje of 6 dus was het niet vreemd dat onze maagjes begonnen te knorren. Snel door naar America voor een hamburger. En jawel, tijdens het eten zei ook de batterij van de videocamera dat we het de rest van dit bezoek zonder hem moesten doen. Gaat lekker zo en alsof dat nog niet genoeg was, was ook de DS van Fleming leeg. Wij hebben het echt getroffen met de batterijen vandaag.

Maar we laten ons niet uit het veld slaan en eten vrolijk door. Ik had gesnipperde uitjes ontdekt voor op de hamburger en drie keer raden wat Lex er mee deed.

Een frietje speciaal voor Lex.

Heeft u ook satésaus ?

Na het eten komen we buiten nog een Mickey & Minnie tegen. Ik probeer ze op de foto te zetten met de Ixus, maar die begeeft het ook. Jullie raden het al........... batterij leeg.

We lopen maar snel door naar Marokko. Dit is echt zo'n land waarvan ik mezelf iedere keer weer af vraag wat het in de World Showcase doet. Ik heb er niets mee, ik kan er niets mee en ik vind er ook niets aan. Maar dat zal ongetwijfeld een hele persoonlijke mening zijn.

Omdat we merken dat ook bij de kids de batterijen weer op beginnen te raken, besluiten we om het bootje van 19.30 uur te nemen naar Canada en dan langzaam aan de uitgang op te zoeken nu het nog gezellig is in de groep.

We lopen de World Showcase uit en roepen een beetje plagend naar de kids bedoeld: "Tot over een jaar of 5 !" Hier schrikken ze van. "Ja maar als we zo lang moeten wachten voordat we hier weer komen, dan willen we wel nog 1 keer in Test Track." We lopen die kant op en er wordt aangegeven dat er een wachtrij is van 20 minuten. Nou zo wil ik wel meer wachtrijen van 20 minuten hebben hoor. We konden zo in één keer doorlopen naar de pre-show. Helemaal geen wachtrij dus.

De rit was weer als vanouds. Of eigenlijk was hij nu nog beter. Er zat een vrouw bij ons in het autootje voor wie het de eerste keer was. Ze vroeg zich af of het eng was. We hebben haar gerust gesteld en gezegd dat als wij "Hands up" roepen, dat ze dat dan vooral moet doen en verder gewoon genieten. Nou en genoten heeft ze. Ze ging meteen terug naar de ingang on nog een keer te gaan :-)

Na deze laatste rit in Test Track was het toch echt mooi geweest. De stemming tussen broer en zus werd er niet vrolijker op, dus hup nog een laatste foto en naar de auto.

Voordat we naar het appartement reden wilde ik eerst nog even naar de winkel waar we onze camera hadden gekocht. Daar aangekomen kregen we zonder pardon een nieuwe batterij. Nou ja, nieuwe.... er werd een batterij uit een andere camera gehaald. Die zullen we morgen dus eens uitgebreid gaan testen na een nachtje opladen. Dan moet hij toch zeker goed vol zijn.

Even na 21.00 uur waren we thuis. De stemming tussen broer en zus was beneden elk peil, dus niet verstandig om die op 1 kamer te leggen nu. Fleming werd naar het stapelbed gebonjourd en Merel had de slaapkamer voor zichzelf alleen. Binnen 5 minuten waren ze vertrokken naar dromenland.

Lex liep nog even om een bakkie leut en ik ben, nadat ik allerlei apparaten aan de opladers had gekoppeld, aan de slag gegaan met het filmpje. Ja, ja, op veler verzoek hebben we vandaag dan eindelijk een filmpje. Ik kan niet beloven dat het een dagelijks terugkerend item zal worden. Er gaat best een hoop upload tijd in zitten. Dus ik zou zeggen: "Pak een bakkie leut en ga er lekker voor zitten. Aanschouw Jut, Jul en de kids op wereldreis." Dan gaan wij nu snel onze oogjes dicht doen en onze snaveltjes toe.

Mama Mia !

2010-05-09T23:27:00.000+02:00

Vandaag was het dan zo ver; moederdag ! Tegen half 8 hoorde ik wat gestommel op de kamer. De kids kwamen heel stil binnen met een ontbijtje en hun zelf gemaakte moederdag-kadootje. Hadden ze stiekem in hun rugzak meegenomen vanuit Nederland. En alsof dat niet genoeg was hadden ze ook nog een mooie armband voor mama met 2 dolfijntjes er op. Wat een verwennerij allemaal. Zo wil ik wel vaker wakker gemaakt worden.

Ook Lex had een kadootje voor me. Een mooi doosje met daarin een zilveren Pandora ketting. Die wilde ik al een tijdje hebben. Aan een Pandora ketting hoort natuurlijk ook iets te hangen. Dus was hij gisteren snel naar Downtown Disney gereden om een Mickey voor aan mijn ketting. It all started with a mouse :-)

Helaas lukte het ons niet om de Mickey aan de ketting te krijgen. De opening is net te smal. Dus daar gaan we aanstaande week even mee terug naar DTD. Maar hoe dan ook ik ben schromelijk verwend door de kids en door papa Lex. En last but not least hadden ze een lekker champagne ontbijtje voor mama gemaakt. Echt mamadag dus !

Nadat we allemaal rustig wakker waren geworden, vertrokken we even na half 10 richting Typhoon Lagoon. Normaal is zondag niet echt een goede / rustige dag om naar een waterpark te gaan, maar we hadden een kleine hoop dat iedereen zo druk zou zijn met moederdag dat het daardoor niet al te druk zou zijn.

Helaas ging die vlieger niet helemaal op. Toegegeven, het eerste uur was het niet super druk, maar vanaf een uurtje of 11 was het eigenlijk voor ons doen te druk. Ondanks dat hebben we enorm genoten en kunnen we nu wel zeggen dat we al een lekker kleurtje hebben.

Eerst goed insmeren natuurlijk.

Daarna meteen het water in.

Even de nieuwe camera goed testen.

En natuurlijk naar Crush 'n Gusher

Fleming was net wel of eigenlijk net niet groot genoeg. Maar hij mocht er wel in.

Even de nieuwe zwemkleding showen.

Natuurlijk gingen we ook nog een rondje dobberen in de Lazy River. Helaas was het niet echt lazy te noemen maar meer Crowdy River.

En toen was de batterij van de camera leeg. Oeps even vergeten hem volledig op te laden. Nou ja, het was toch bijna tijd om Typhoon Lagoon te verlaten. De kids hebben nog even heerlijk bij de grote golf gespeeld terwijl papa & mama nog even van het zonnetje genoten.

Rond een uurtje of 1 gingen we aankleden en niet lang daarna vertrokken we naar het Grand Floridian. Hier hebben we genoten van een ontzettend goed verzorgde en over heerlijke High Tea. Zoals oma zou hebben gezegd; "Alsof er een engeltje over je tong fietst " Zij zei altijd de gekuiste versie in verband met kleine potjes met grote oren ;-)

Lex en ik gingen voor The Grand Tea:

The classic English tradition of Afternoon Tea, Grand Floridian style. We offer you a variety of tea sandwiches, scones and jam tarts, followed by your choice of our freshly baked tea pastries or English trifle, accompanied by a glass of Domaine Ste.-Michelle sparkling wine and your choice of tea.

De kids hadden Mrs. Potts Tea:

For the young tea lover in your party, we offer a variety of tea sandwiches, tuna salad, ham and cheese, peanut butter and jelly on white bread, followed by a choice of two pastries.

Kijk ook vooral even naar Merel's pink......

Onze lieve serveerster; Patricia

met hele lekkere toetjes.

Een lekker dat ze waren... Om je vingers bij af te likken.

Nadat al dat lekkers op was, was er even een moeilijk moment voor mij. Het is tenslotte toch moederdag en ook al zouden we zo wie zo niet thuis zijn geweest dit jaar, mijn gedachten dwaalden toch wel even af naar mijn moeder. Wat zou ze hier van hebben genoten. Een echte Engelse High Tea met zoveel lekkers in zo'n mooie omgeving. Wat zou ik haar dat graag allemaal nog hebben laten zien. Er werd even een traantje weg gepinkt.

Bij het weg gaan kregen Merel en ik ieder een mooie roze anjer. Ik kreeg er nog 1 extra; voor mijn moeder omdat ze altijd in mijn hart bij me zal zijn. Slik, daar ging ik dus weer. We hebben uitgebreid afscheid genomen van onze serveerster en hebben haar uitgebreid bedankt voor de goede service en de fantastische High Tea.

Na deze heerlijke High Tea zijn we naar het appartement gereden. Daar heb ik even met (o)pa gebeld om te vragen hoe het in Nederland gaat. Gelukkig gaat alles goed. Het was fijn om even met mijn vader te kletsen. Al werkte de verbinding niet helemaal mee en moest ik uiteindelijk met onze Amerikaanse telefoon bellen voordat we fatsoenlijk een gesprek konden voeren.

Na het telefoontje met Nederland stond Merel meteen naast me. Ze had immers afgelopen week al gevraagd om een nieuw spelletje op haar DS te zetten. Nou vooruit dan maar, het is immers moederdag, dus laat ik me dan als moeder zijnde ook maar eens van mijn beste kant laten zien :-) Fleming wilde natuurlijk ook meteen dat spelletje op zijn DS. Het nieuwe spelletje, Hannah Montana - The Movie Game, is in het Engels en er komt heel veel tekst voorbij. Iedere keer werd papa, mama had zich voor de buitenwereld afgesloten, gevraagd of hij even wilde lezen wat er stond en wat ze nu moesten doen.

Spontaan zongen Lex en ik iedere keer: "Mama Mia, here I go again ......" Op een gegeven moment heb ik de CD van Mama Mia maar opgezet. Meryl Streep zingt het toch stukken beter dan dat ik dat doe. Kortom de stemming zat er goed in en dat zou nog wel even zo blijven ook. Althans, totdat mama voorstelde om toch maar bij Garden Grove te gaan eten. Oeps, foutje, bedankt.

We stapten in de auto en reden naar het Swan hotel. Daar aangekomen keken we even vreemd op dat het parkeren daar maar liefst $ 12,- kost. Leuk begin. Voor dat bedrag heb ik 2 lekkere pizza's van Cisi's. Maar goed, wij dus naar Garden Grove. Blijkt het er ontzettend rustig te zijn. Op zich in principe een pluspunt. Het is een buffetrestaurant en speciaal voor vandaag had de kok extra zijn best gedaan. Er was een speciaal moederdagbuffet. Nou vooruit dan maar. De ober was erg chaotisch en liep veel heen en weer te rennen, maar dat leverde nou niet echt ook resultaat op.

Goed, Merel en ik eerst naar het buffet. Er was een speciaal kinderbuffet met.......... Mac&Chees en Chickentenders. Goh, lekker origineel, not. Ik Merel meegenomen naar het grote mensen buffet maar daar zat niet echt iets voor Merel bij. Zelf vond ik het ook een wat beperkte keuze, maar het was wel redelijk van kwaliteit. Lex en Fleming hadden eigenlijk dezelfde mening.

Hoe dan ook, een characterdinner doe je niet voor de kwaliteit van het eten, dat doe je voor de characters. Eerst kwamen Knabbel & Babbel uitgebreid even keuvelen bij ons en niet veel later kwamen ook Goofy & Pluto langs. Omdat het zo rustig was, hadden ze wel alle tijd voor ons. Dat dan weer wel.

Als afsluiting hebben we nog genoten van het toetjesbuffet. Het was een goede voorloper op aanstaande donderdag. Onze buikjes waren weer goed gevuld, dus tijd om af te rekenen. De ober kwam vrij snel met de rekening. Normaal heb ik niet de gewoonte om naar het bedrag te kijken, dat mag Lex doen, maar vandaag viel mijn oog op het bedrag......................... $ 150,-

MAMA MIA !!!!!!!!!!!

Je zou er spontaan nog een keer voor langs het buffet gaan. De tip hadden ze wel al zelf in het bedrag opgenomen. Goed slikken, betalen en weg hier.

Ondertussen had Lein gebeld of we het leuk vonden als ze even langs kwamen. Ja, gezellig joh. Zij zouden eerst even bij Golden Corral gaan eten en dan zouden ze onze kant op komen. Goh, hadden wij ook beter kunnen doen; naar Golden Corral.

Tegen een uurtje of 9 waren ze bij ons en hebben we even lekker zitten kletsen. Zij waren eigenlijk allemaal moe van hun rit van Miami naar Orlando en bij ons waren er ook 2 spookjes aan het eind van hun Latijn. Om 10 uur gingen ze naar hun hotel en schrokken ze nog even van de buurman, type flower power, die met een badlaken om zijn middel op de galerij stond. We hebben snel afscheid genomen en ik heb maar snel de deur weer dicht gedaan.

Daarna hebben we snel 2 spookjes naar hun bedje gebracht. Al met al was het een lange dag en een te gekke moederdag.

Maar nu snel oogjes dicht en snaveltjes toe !

Overloper

2010-05-08T23:59:00.002+02:00

Beste trouwe lezers,

Wat een ontzettend lieve en leuke reacties laten jullie allemaal achter. En ik zie dat ik gedurende de week er zelfs nog meer volgers bij heb gekregen. Welkom en leuk dat jullie mee lezen.

Vandaag een blog zonder veel mood swings. De enige emotie die we vandaag kenden was de emotie die je hebt als je lol maakt. Ondanks dat, zou het kunnen zijn dat jullie op basis van de titel denken dat er toch iets is gebeurd. Jawel, maar voor het verhaal achter de titel zullen jullie toch eerst geduldig moeten doorlezen :-)

De dag begon vandaag toch weer best vroeg. Rond een uurtje of 7 rolde ook ik mijn lekkere bedje uit en had ik wat moeite om op gang te komen. Ik geloof dat we daar alle 4 een beetje last van hadden. Morgen toch maar wat later op staan.

Hoe dan ook, rond 8.15 uur zaten we in de auto op weg naar Epcot. We konden redelijk vooraan parkeren, maar het was toch al aardig druk. De security check ging vanochtend iets uitgebreider, maar het valt me op dat als je heel vriendelijk de security medewerker een goede morgen wenst, dat men dan ook veel makkelijker is en dat je niet heel je tas met alle vakken hoeft te tonen. Kleine moeite, groot plezier dus.

Echter de mensen die voor ons stonden hadden dit nog niet in de gaten. Er kon nog geen lachje vanaf richting de security dame. Juist ja, laat u maar even de gehele inhoud van uw tas zien. Ik stond met mijn mond open toen ik zag wat er uit die tassen kwam. Gingen die mensen een weekje bivakkeren in Epcot of zo ? Hele overlevingspakketten kwamen uit de tassen. Ik kreeg spontaan medelijden met de drager van de grootste tas.

Na de check sloten wij geduldig aan in de minst lange rij bij de toegangspoortjes. Om 8.45 uur werd er een kleine countdown gedaan en gingen de poortjes in werking. Ook hier viel mij iets op. Of eigenlijk was het me bij de eerdere rope drops al opgevallen. Als je zo vroeg bent, doet de indexfingercheck het niet, lekker fraudegevoelig dus.

Al snel stonden we binnen en moesten we nog even wachten voordat de echte rope drop plaats vond. Het aanvalsplan was hetzelfde als gisteren. Lex zou voor de fastpasses gaan en de kids en ik liepen met de grote groep mee naar Soarin'. Het blijft toch een hele belevenis en het is gewoon een sport om als eerste die fel begeerde fatpasses te hebben.

Even na 9.00 uur meldden de kids en ik ons bij de ingang van Soarin', binnen wel te verstaan, en niet veel later kwam Lex trots met de 4 fastpasses aanlopen. Zo'n vroege returntime had hij nog nooit gehad; 9.45 uur. We sloten aan in de stand-by line en om 9.10 uur hadden we de pre-boarding al. Dat liep allemaal lekker dus.

De vlucht was wederom te gek. En nee, het wil ons maar niet lukken om die golfbal te pakken te krijgen. De kids schrikken nog steeds van het vuurwerk aan het eind. Hoe voorspelbaar, maar oh wat gaaf om deze vlucht te maken. Geen wonder dat de wachtrijen altijd zo lang zijn.

Na Soarin' zijn we naar "Living with the Land" gegaan. Maar goed ook want nu hoefden we maar te wachten op het eerst volgende bootje. Later vandaag zagen we er een wachtrij van een minuut of 20 staan. Geen slechte keuze dus.

Ik heb weer veel foto's gemaakt. Het blijft verbazingwekkend hoe groot die vruchten zijn. Kijk maar.

Nu we toch in The Land waren, gingen we meteen maar bij Timon en Pumbaa op bezoek. Bij binnenkomst konden we meteen plaats nemen en niet veel later startte de film. Goed getimed dus. Ze willen nog steeds een vakantieoord bouwen en gelukkig weet Simba ze er van te overtuigen dat dat niet zo'n goed plan is.

Nadat we The Land achter ons hadden gelaten stelden we voor om naar The Seas te gaan. Dit vonden de kids geen goed plan. Ze wilden naar Test Track. Oké, even over steken naar de andere kant van het park en via Mousegear dus naar de snelle autootjes. In Mousegear scoorden de kids een speelgoed mobieltje en mama scoorde nog wat leuke foto's.

De speelgoed mobieltjes van de kids werden natuurlijk meteen in gebruik genomen. Het eerste wat ze gingen doen....... twitteren. Daarna werden er spelletjes op gedonwload, foto's mee gemaakt en zelfs filmpjes opgenomen. Oh ja, en je kon het telefoontje ook gebruiken om mee te bellen. Wat een fantasie hebben die spookjes toch :-)

Lex liep ondertussen naar Test Track. De stand-by line was 40 minuten, dus dan maar even fastpasses halen. Omdat we niet weer het hele park door wilden lopen, hebben we de te wachten tijd doorgebracht bij Ellen in Universe of Energy. Een 45 minuten durende attractie die toch leuk blijft en je de mogelijkheid geeft om even een klein uurtje uit de hitte te zijn. Had ik al verteld dat het weer ontzettend warm was vandaag ?

Na Ellen konden we ons melden bij Test Track. Onderweg kwamen we Stitch nog tegen.

De rit in Test Track was weer ouderwets gaaf. De kids vinden hem steeds leuker worden en papa & mama genieten dan alleen maar.

Tijdens het korte wandeltochtje van Ellen naar de snelle autootjes hadden we gezien dat er binnen (hé daar is airco !) nog een soort tuinshow was. Laten we daar ook maar even een kijkje gaan nemen dan.

Op zich stelde het niet zo heel erg veel voor. Al was het wel leuk om te zien hoe de Disney-themed topiaries gemaakt worden. Er was ook een gastspreker die van alles vertelde over het maken van parfums. Niet echt ons ding, maar al met al best leuk om een keer gezien en gehoord te hebben. Ik kwam trouwens nog een hele grappige Mickey tegen daar.

Onze lichaamstemperaturen waren inmiddels weer op aanvaardbaar niveau, dus konden we de oversteek naar de andere kant van het park weer maken. Bij The Land aangekomen moesten we ons een weg banen tussen alle strollers door.

Ik kon het niet nalaten om deze foto te maken. Let vooral even op de meneer die rechts in beeld komt lopen en dan ook met name even op de leeftijd van zijn passagiers. Zo illustratief voor de Amerikaanse cultuur. Zijn kids passen al bijna niet meer in de stroller, maar ja, het is zo lekker handig om je kids op deze manier te vervoeren. Want tja de kids mochten eens moe worden van het vele lopen. Niets geen getreuzel, nee, hup in rap tempo door naar de volgende attractie ! Naar Amerikaanse maatstaven zouden onze kids dus ook nog best in strollers vervoerd kunnen worden.

Dan voeden wij onze kids in Nederland toch iets anders op. Niks geen gezeur over te moe zijn. Als de kids moe zijn dan rust je even uit en loop je daarna door. Vraag me niet wat beter is, maar persoonlijk zie ik het liever zo:

Maar goed, het liep al tegen half 1 en onze maagjes begonnen te knorren. We zouden even een lekker broodje halen bij Sunshine Seasons. Al jaren ons favoriete plekje in Epcot voor een snelle lunch, maar blijkbaar was er iets veranderd nu. Ineens waren er geen chocoladebroodjes meer te krijgen. Het assortiment aan broodjes was ook drastisch verkleind. Mmmm, dat viel even tegen. Maar we hebben toch een keuze kunnen maken en het smaakte als vanouds.

Nu ook onze buikjes weer tevreden waren, meldden we ons voor onze 2e vlucht in Soarin'. Daarna vonden we het welletjes voor vandaag. Even na half 2 liepen we naar de uitgang en lieten we onszelf nog even vastleggen op de gevoelige plaat. De kids wilden niet, maar papa & mama wel hoor.

We stapten in een ontzettend warme auto, maar gelukkig doet de airco goed zijn werk. In no time waren we weer afgekoeld en kon de rit naar de Orlando Premium Outlets beginnen. Daar hebben we een kleine 4 uur onszelf goed vermaakt en ook de nodige keren de winkeliers blij gemaakt.

Zo werden er bij Hush Puppies & Family schoenen gekocht voor Lex. Stride Rite Corporation was blij aan ons maar liefst 3 paar schoenen en 1 paar slippers te verkopen.

Zelfs Disney verdiende vandaag een paar centen aan ons. Er werd een kleed gekocht, maar het Hannah Montana pakje werd na het horen van de prijs toch weer snel terug gehangen. Er hingen namelijk Hannah Montana kostuums met broek voor $ 19,99. Er hing echter hetzelfde kostuum maar dan met een rok. Bij de kassa bleek dat de rok het geheel "iets" duurder maakte........... $ 72,- Nou laat u maar zitten dan.

Even een time-out om van deze schok te bekomen. We haalden 4 colaatjes bij Subway voor het overweldigende bedrag van $ 5,92. Kijk daar wil ik nog wel eens vaker een colaatje komen drinken.

De tocht werd voortgezet met als volgende stop; Clarks-Bostonian Outlets. Lex scoorde hier een 2e paar schoenen. Zo die kan er weer even tegenaan. Snel door naar Ralph Lauren alwaar ik een knal gele broek kocht en een nieuwe blouse. De vorige Ralph Lauren blouse heb ik na 10 jaar trouwe dienst afgelopen maand met pensioen laten gaan. Niet omdat je de ouderdom er aan zag, maar omdat ik er chloor op had geknoeid.

We hadden nog een laatste stop in gedachte; Silver Harbor. Hier werd mijn moederdagcadeau gekocht. Vertelde ik eerder deze week nog dat ik een ander cadeau in gedachten had, vandaag stak Lex daar een stokje voor. Hij was van mening dat een moederdagcadeau ook echt iets voor mama hoort te zijn. En alhoewel ik graag mag fotograferen, vindt hij dat niet echt een moederdagcadeau. "Nou wat jij wil schat, maar er komt toch echt wel een nieuwe camera hoor ! "

Van al dat shoppen krijg je honger, dus hup in de auto en naar de Outback. Daar stapten we precies op tijd binnen. We zaten goed en wel en het spitsuur brak aan. Alweer goed getimed dus.

We hebben lekker gegeten en met een klein uurtje stonden we met goed gevulde buikjes al weer buiten. We hadden nog 1 stop op de planning staan; de Walmart. Er moesten nog wat boodschapjes gedaan worden en ik wilde even bij de camera's kijken voor een simpel cameraatje.

Net voor de Walmart zag ik een winkeltje met heel groot Canon op de gevel. Laten we daar eerst maar eens een kijkje gaan nemen. Al snel kwamen we er achter dat meneer geen Canon compact camera's meer verkoopt. De reden ? Canon is goed met zijn SLR camera's, hetgeen ik kan beamen, maar de kleine compact camera's hebben allemaal hetzelfde probleem; de elektronica van de lens sneuvelt vrij eenvoudig. Goh, laat dat nou exact het probleem met mijn Ixus zijn !

Tja, maar een trouwe Canon fan loopt niet zo snel over naar een ander merk. De verkoper laat mij wat andere camera's zien, maar ik vind het allemaal maar niets. Dan ineens zie ik dat hij waterproof camera's heeft. Daar loop ik al jaren over te dubben en waarom nu niet 2 vliegen in 1 klap slaan ? Ik maak wat foto's met een Olympus en met een Fuji. De laatste valt meteen af want die reageert naar mijn mening te traag. De Olympus is zeer zeker niet verkeerd. Maar ja, ik ben nu eenmaal een trouwe Canon fan.

Na veel wikken en wegen hak ik de knoop door. Ik loop over naar Olympus. En zo komt het dat ik sinds een paar uurtjes de trotse eigenaar ben van een Olympus Stylus 550WP.

Morgen gaan we hem meteen uitgebreid testen in Typhoon Lagoon :-)

Inmiddels liep het al tegen 20.00 uur en de kids hadden het helemaal gehad. Niet gek natuurlijk na een middagje shoppen met papa & mama. Dus de hoogste tijd om de bedjes te gaan opzoeken. Lex zet ons bij het appartement af en vertrekt zelf nog even naar Downtown Disney om nog een kleine aanvulling voor morgen te kopen. Ik ben zeer benieuwd, maar ik laat me verrassen. Zelf vermaak ik me prima met mijn blog.

Zo meteen nog wat blogs lezen en dan lekker naar bedje toe. Dus voor strakjes oogjes dicht en snaveltjes toe.

Niet te filmen

2010-05-07T05:59:00.000+02:00

Toen ik een paar weken geleden een berichtje plaatste over mijn verjaardagscadeau; een nieuwe camcorder, reageerde Teleton met de opmerking: "Florida is niet te filmen." Toch hebben we dat vandaag geprobeerd. Waar anders dan in de Disney's Hollywood Studios kun je het best filmen. Er zijn al heel wat mooie films uit deze studios gekomen, dus laten we het een kans geven. Al hebben we niet de illusie dat we de Disney kwaliteit ooit zullen evenaren.

Goed op naar de Studios dus. We waren allemaal op tijd wakker, dus niets hield een rope drop in de Studios tegen. We waren op tijd en met het treintje stonden we in no time bij de ingang. De security check stelde vandaag niet veel voor. Wellicht kwam het door de big smile op onze gezichten en een wellicht iets te vrolijk : "Good Morning"? Hoe dan ook de security meneer was onder de indruk van dit stelletje enthousiaste Hollanders, dus we mochten eigenlijk meteen door.

De rijen voor de toegangspoortjes waren lang, maar binnen 5 minuten stonden ook wij aan de goede kant van de poortjes. Let the fun begin ! Lex liep via de winkeltjes naar de voorkant van de groep met wachtende mensen. Normaal noemen we dat voorpiepen, maar als je een missie hebt is alles toegestaan ;-) Zijn missie was om ze snel mogelijk bij de fastpass machines te komen van Toy Story Midway Mania. De kids en ik hobbelden rustig achter de hele meute aan.

Eenmaal bij Pixar Studios aangekomen bleek er al een rij te staan die onderhand bij Ariel al begon. Let wel, dit was de rij voor de fastpass automaten ! Gelukkig zag ik bij één van de automaten een bekend oranje-wit gestreepte polo met daarboven een ietwat kalend bolletje. Dat moest Lex zijn. En jawel hoor, vol trots kwam hij met 4 fastpasses aanlopen en sloten we aan in de stand by rij om alvast één keertje er op los te schieten.

De wachttijd was een kleine 20 minuten dus dat was goed te doen. Let the games begin ! Ook dit keer was het weer de mannen tegen de vrouwen. Helaas wonnen de mannen. Laten we het snel over iets anders hebben ;-)

Even tijd voor groepsoverleg. Fleming wilde graag naar Star Tours, maar Merel vond dat niet zo'n super idee. Om de vrede tussen broer en zus te bewaren mocht Merel nu eerst zeggen wat we gingen doen. We maakten dankbaar misbruik van de overwinningsroes waar Fleming in zat........ Merel's keuze viel op "One man's dream" de tentoonstelling over het leven en het werk van Walt Disney. Ondertussen kon mama lekker wat foto's maken van Mickey's voor The Next Picture .

De tentoonstelling wordt afgesloten met een korte film over Disney. Zodra we in de filmzaal zitten vraagt er ineens iemand aan ons of er iemand van onze groep op het Orlando Forum komt. Ik steek natuurlijk meteen mijn vinger op. Blijkt dat Daffelina met haar gezin de rij voor ons zit. Ze had ons herkend omdat ze ons de naam Fleming hoorde zeggen. Tja onze kleine man is wereld beroemd in Orlando en omstreken :-)

Na de film lopen we tegelijkertijd naar buiten. Zij genieten nog even flink van hun laatste dag in Orlando. Zij vliegen morgen al weer naar huis. Nadat we elkaar nog een fijne dag hebben gewenst nemen we afscheid van elkaar. Mijn plan was om even bij Mushu op bezoek te gaan, maar dat vonden de kids geen geslaagd plan. Fleming wilde immers toch wel erg graag naar Star Tours. Zo gezegd, zo gedaan.

Nee, dat is de verkeerde kant op !

Althans het was de bedoeling om met z'n allen in Star Tours te gaan. Merel liep zich weer als een 7 jarige puber te gedragen. Dat kan leeftijd technisch natuurlijk niet, maar als je had gezegd dat het een puberend meiske van een jaar of 15 was geweest, dan had ik je zo maar geloofd. Niets was goed en bij alles werden er tranen uit haar ogen geperst om maar vooral te laten merken dat ze het niet leuk vond.

Lex en ik overleggen even en we besluiten dat ik met Fleming in Star Tours ga en dat hij bij Merel blijft. Fleming helemaal in zijn nopjes, want nu kon hij mama alles over Star Wars vertellen. Wat een genot om ons manneke zo te zien genieten. Wat zou ik hem graag een keertje mee nemen naar een echt Star Wars weekend in de Studios. Maar ja die weekends vallen helaas altijd buiten de Nederlandse vakanties.

Vraag me niet wat het moet voorstellen, maar volgens Fleming is dit een vriendje van R2D2

Zodra Fleming en ik uit Star Tours kwamen, stonden Lex en Merel ineens voor onze neus. Gelukkig scheen ook bij Merel het zonnetje weer. Ze wilde toch wel erg graag ook in Star Tours. Maar ja, de wachtrij was inmiddels opgelopen tot een half uur, dus dat bewaren we voor een ander keertje.

We besloten om naar Belle en het Beest te gaan. Daar hadden we allemaal wel weer zin in. We waren ruim op tijd en moesten zelfs nog even op Belle wachten. Ze was zich nog extra aan het optutten voor ons ;-) De kids vermaken zich met het spelletje wie het gekste gezicht kan trekken.

Toen de show eenmaal begon hebben we alle 4 enorm genoten. Ondanks dat we hem wel kunnen dromen had ik toch weer kippenvel bij "Something There" En dan met name de stem van Mrs Potts (Angela Lansbury) echt schitterend.

Nadat we een kleine 20 minuten hadden genoten, schreeuwden onze maagjes om aandacht. Tijd om iets te gaan eten dus. We staken Sunset Boulevard over en zochten een plekje in de schaduw. "Klaagde" ik vanochtend nog dat het koud was, inmiddels is het ruim 30 graden en dus erg warm. Het is ook nooit goed he :-)

We eten een lekkere hamburger, mijn eerste deze vakantie en maken plan de campagne. Laten we nu niet weer dezelfde fout maken als afgelopen dinsdag. Dus besluiten we om onze fastpasses voor Toy Story Mania te gebruiken en daarna het park te laten voor wat het is.

Ditmaal wil Fleming het samen met mama opnemen tegen papa & Merel. We schieten er weer op los en waar ik slechts met 900 punten Lex versla, verslaat Fleming zijn zus ruimschoots met 30.000 punten. Yes, we hebben gewonnen ! Merel geeft aan dat zij de volgende keer met Fleming wil, want zij wil ook wel eens winnen :-)

Via de winkeltjes, lees airco, lopen we naar de uitgang van het park. We kijken terug op een heerlijk relaxed ochtendje in Disney's Hollywood Studios. We hebben misschien niet super veel gedaan, maar we hebben wel genoten van wat we gedaan hebben. En daar gaat het toch om ?

Het plan was om naar Typhoon Lagoon te gaan voor een frisse duik. De voorwaarde was wel dat het niet al te druk zou zijn. Tja, dat blonde zit er toch nog een beetje in bij me. Wat had ik nou gedacht..... dat het om 14.00 uur niet druk zou zijn in Typhoon Lagoon ? Duh, beetje dom van mama. We rijden dus maar snel door naar het appartement om daar een duik in het zwembad te nemen. En geloof het of niet, ik presteer het om in dat ritje van 10 minuten gewoon in slaap te vallen.

Bij het appartement aangekomen stelt Lex voor dat ik even een kleine siësta ga houden en dat hij met de kids naar het zwembad vertrekt. Dat vind ik een goed plan. Ik installeer me op bed en zap wat op de tv. Ineens zie ik mijn favoriete soap, As the world turns, voorbij komen. Tja daar blijf ik wel even wakker voor ! Blijkbaar ben ik toch ergens in slaap gevallen want ik word om 17.00 uur wakker van Lex en de kids.

We overleggen even of we ergens gaan eten of dat we het makkelijk doen vandaag. We kiezen voor het laatste. Lex en de kids vertrekken via de Publix naar de Earl of Sandwich voor ons avonddiner. Ik geniet nog even van het zonnetje op het balkon. Ik wil natuurlijk wel lekker gebruind terug naar Nederland over een week.

Na een uurtje zijn Lex en de spookjes weer terug en genieten we weer van de over heerlijke broodjes.

We houden familieberaad over wat we morgen gaan doen. Merel duikt weer in haar "niets is goed" houding. Ik word er even heel moedeloos van. Ineens besef ik me dat zij natuurlijk ook best last van heimwee en verdriet kan hebben. Als ik dat aan haar vraag vloeien de tranen bij ons meiske. Ze heeft heimwee en mist oma en onze Chester. We praten even met elkaar en blijkbaar heeft de lekkere huilbui ons meiske goed gedaan. We geven elkaar een hele dikke knuffel en de lucht is weer geklaard tussen moeder en dochter.

Ondanks dat het nog vroeg is, hebben we geen van allen nog zin om weg te gaan vandaag. We stellen voor dat de kids naar hun kamer verhuizen en lekker tv gaan kijken onder het genot van wat chips. Nou dat plan kan wel op applaus rekenen. Fleming helemaal blij want ze hebben hier ook Star Wars op tv ! Merel iets minder blij, maar ze valt nog voor Star Wars in slaap.

Papa duikt weer op de bank met zijn boek. Boek 2 is ook al bijna uit.

Mama duikt in haar digitale boek; de computer. Om 21.30 uur komt ineens ons manneke de kamer ingelopen. Hij komt even melden dat Star Wars afgelopen is en dat hij gaat slapen. Daar smelt je toch van :-)

Niet veel later is het stil in huis. Lex ligt lekker te lezen en ik werk mijn weblog bij en lees wat blogs van anderen. Wie heeft er een boek nodig als je voldoende leesvoer op het net kunt vinden ? Het is de bedoeling om niet al te laat naar bed te gaan, maar dat weet je maar nooit bij ons.

Natuurlijk blijft nu nog de vraag open staan of het inderdaad niet te filmen was. En ja, ik moet Teleton gelijk geven, Orlando is zo mooi dat het niet te filmen is. Iedere film zou onrecht doen aan de werkelijkheid. Nou dat is toch in mooie woorden gezegd dat het camerawerk van Tinnetam & Co. niet voor publicatie geschikt is ;-)

En nu snel oogjes dicht en snaveltjes toe.

Oranje boven

2010-05-06T23:59:00.000+02:00

Vandaag werd ik even na 8.00 uur wakker. Een lekker lang nachtje gemaakt dus. Ik voel me ook meteen een stuk beter. Eigenlijk hadden we om 8.00 uur een afspraak met Donald en zijn vriendjes in Animal Kingdom, maar we hebben even geen zin in de drukte en hitte van Animal Kingdom.

Ik rommel wat rond in het appartement en schrijf weer een post voor mijn blog. Ik loop nu nog maar 1 dag achter. Misschien dat ik die vanavond wel schrijf. We zien het wel.

Inmiddels zijn ook de kids wakker en ze DS-en wat en kijken tv. Lex wordt een uurtje later wakker en hij doet het ook lekker rustig aan. We ontbijten wat en als Lex en de kids aangekleed zijn vertrekken ze naar Downtown Disney om te kijken bij de Bibbidi Bobbidi Boutique voor Hannah Montana jurk voor Merel. Helaas zonder resultaat. Ondertussen duik ik onder de douche en draai ik nog een wasje.

Tegen een uurtje of 1 zijn ze terug en zijn we klaar om te gaan shoppen. Eerste stop de Wal*Mart omdat Fleming graag daar voor Star Wars Lego wil kijken. Ondertussen melden Merel en ik ons bij de nagelstudio voor een lekkere manicure.

Ook Merel's nageltjes zijn mooi gelakt.

Als we daar klaar zijn verhuis ik naar de buren; de kapper. Ik heb gewoon zin om eens een totaal ander kapsel te nemen. Ik word geholpen door een uiterst nerveus mannetje. Hij loopt alleen maar heen en weer te rennen en voor mijn gevoel is hij met wel 3 klanten tegelijk bezig. Als dat maar goed gaat.........

We hebben het over een ander kleurtje voor mijn haar, maar hij vindt juist het blonde haar mij wel leuk staan. Nou vooruit dan maar. Doet u dan uw best maar om die grijze haren weg te werken. Hij belooft me dat hij dezelfde kleur zal gebruiken en ik houd mijn hart vast.

Na een klein uurtje mag ik het verf experiment aanschouwen en de tranen schieten onder mijn oksels. Het is ORANJE ! Hij probeert het nog af te doen met dat het wat extra goud is, maar aan m'n hoela, het is gewoon oranje. Een collega komt toegesneld omdat ze in de gaten heeft dat het niet helemaal goed gaat. Het is gewoon mislukt dus moet mijn haar nog een keer geverfd worden.

Ik heb het met de kapster over de kleur en omdat ik wil voorkomen dat de volgende blondeersessie op een groen resultaat uit zal komen, ga ik ditmaal voor een donkere kleur. Dat is uiteindelijk wat ik in eerste instantie ook wilde. Ik geef haar echter nog wel even de tip mee dat ze het niet al te lang in moet laten trekken omdat het anders te rood wordt.

Uiteindelijk blijkt het een prima samenwerking te zijn tussen ons en na een knipbeurt loop ik helemaal happy met mijn nieuwe IK naar buiten. Mission accomplished.

Mijn nieuwe coupe

Al met al had het hele gebeuren toch wat uurtjes in beslag genomen en was er van shoppen niet veel terecht gekomen. We rijden dan ook snel naar de Lake Buena Vista Factory Stores om de schade in te halen. Eerste stop; OshKosh B'gosh. Daar slagen we erg goed voor de kids. Merel wil natuurlijk meteen één van haar nieuwe shirts aan.

Eigenlijk wil ze ook haar nieuwe spijkerbroek aan, maar dat vinden papa & mama toch net te warm voor de kleine meis. Dat gaat dus niet door.

De volgende stop is de GAP Outlet. Ook hier scoren we het één en ander voor de kids om vervolgens een volgende stop te maken bij de Disney Outlet. Hier hebben ze over het algemeen wat oudere spullen. Zo kun je nu voor een appel en een ei een mooie Disney American Football trui kopen. Er staat alleen wel 2008 op, dus dat doen we maar niet. Wat we wel doen is voor $ 3,99 een Hannah Montana t-shirt kopen voor Merel. Merel helemaal blij en ze wilde hem natuurlijk meteen aan. Ook dat feest ging niet door. Wat hebben onze kids toch een strenge papa & mama ;-)

Inmiddels is het al 18.00 uur en onze maagjes beginnen te knorren. We kijken even in de foodcourt maar maken al snel rechtsomkeer. We gaan voor een buffetje bij Golden Corral. Oeps, wat is het hier druk zeg ! Nou dan gaan we maar voor een lekker broodje bij Panera.

We peuzelen onze broodjes op en gaan weer naar het appartement. De kids wilden immers nog zwemmen. Ze hadden alle 2 nieuwe zwemkleding gescoord dus die moest natuurlijk wel meteen in gebruik worden genomen.

Lex en de kids vertrekken naar het zwembad terwijl ik alle nieuwe kleding van de kaartjes ontdoe. Daarna ga ook ik naar het zwembad, maar ik duik er niet in. Ik probeer wat foto's te maken, maar ik vrees dat mijn Ixus het nu echt heeft begeven. Bijna elke foto is onscherp en zelfs met Photoshoppen is de schade niet helemaal weg te werken. Nou ja, weet ik meteen een moederdagkado ;-)

Nadat Lex wel 30 foto's van zijn "nieuwe" vrouw heeft genomen, verlaten we het zwembad en bonjouren we de kids naar hun bedjes. Lex duikt zijn boek weer in en ik...... jullie raden het al, ik vermaak me prima met mijn blog.

Inmiddels is ook hier de volgende dag al weer aangebroken, dus ik zal eens kijken of ik Lex uit zijn boek kan krijgen. En daarna snel oogjes dicht en snaveltjes toe.

Hoe ga ik om met CDD ?

2010-05-05T23:59:00.000+02:00

Mijn vorige blog sloot ik af met dat we eigenlijk weer veel te laat naar ons bedje vertrokken. Het was dus wederom een veel te kort nachtje. Niet echt bevorderlijk voor het oh zo broodnodige uitgeruste gevoel.

We worden rond een uurtje of 8 wakker en ik gooi een wasje in de wasmachine. Nadat ik een douche heb genomen voel ik me nog steeds ontzettend moe. Maar we hebben om 9.50 uur met Robert-Jan, Yvonne en de mannen afgesproken bij Blizzard Beach dus hup vooruit met de geit. Maar alle schoppen onder mijn kont ten spijt, ik ben gewoon op. Ik besluit dan ook om nog even mijn bedje in te duiken. Lex en de kids vertrekken wel naar Blizzard Beach.

Even voor half 11 schrik ik wakker. Lex staat ineens binnen, zonder kids. R-J & Yvonne, de schatten dat het zijn, hadden aangeboden om onze spookjes een paar uurtjes onder hun hoede te nemen zodat Lex en ik eens rustig en vooral ongestoord konden praten over hoe we om zouden kunnen gaan met mijn Compulsive Disney Disorder (CDD)

Even een kleine uitleg waarom het met mij even niet zo lekker gaat. Dat heeft, naast de gebruikelijke vermoeidheid en jetlag nog een extra reden. Sorry pa, ik ga het toch even uitleggen om misverstanden te voorkomen.

Vier weken voor ons vertrek naar Florida is, toch nog onverwacht, mijn moeder overleden. Ze was al heel lang ziek, maar op 3 april is ze, terwijl ze die ochtend net uit het ziekenhuis kwam, 's avonds overleden. Alhoewel ik in eerste instantie er nog vrede mee had dat nu haar lijden over is, is daar nu ook het gevoel van een ontzettend gemis bij gekomen. Schijnbaar een normale volgorde van emoties. De week voor ons vertrek hebben we zelfs nog overwogen om helemaal niet te gaan. Maar omdat we dat de kids niet aan wilden doen, hebben we toch besloten om in het vliegtuig te stappen.

Als je dan door de parken loopt en je hebt al last van een jetlag, dan kun je je misschien voorstellen dat, met het bijkomende verdriet, het er niet makkelijker op wordt om lol te maken. Mijn eerste reactie is dan om vooral maar vastigheid te zoeken bij de dingen die ik ken. Dus in dit geval haast dwangmatig me vast te bijten in een planning. Natuurlijk helemaal verkeerd, maar ja, je kunt er maar last van hebben.

Hoe dan ook, Lex was terug gekomen naar het appartement om eens serieus met mij hier over te praten. Al pratende kwamen we tot de conclusie dat we nu meer hebben aan rust dan aan de drukte van de parken. We namen samen het besluit om de planning overboord te gooien. Als we de komende week zin hebben om naar een park te gaan, dan gaan we en hebben we geen zin, dan gaan we lekker relaxed niets doen. Klinkt simpel, maar je moet de knop maar om kunnen zetten. We gaan het in ieder geval proberen.

Ondertussen hadden de kids met R-J, Von en de mannen de grootste lol. R-J heeft ontzettend veel foto's gemaakt, dus konden we later die dag gelukkig de belevenissen van onze spookjes nog even zien.

Rond 12.30 uur waren ze allemaal bij ons in het appartement. We hebben wat gedronken en natuurlijk het appartement laten zien. Ik geloof dat Yvonne nu ook wel snapte waarom wij hier zo graag terug komen.

Niet veel later zijn we vertrokken naar de villa van de familie H. Onze mannen hadden immers een golfafspraak en wij zouden ons lekker relaxed installeren aan de rand van het zwembad. In één woord heerlijk ! Alle 4 de kids hadden blijkbaar nog niet voldoende gezwommen, dus die doken meteen het zwembad weer in. Later in de middag zijn we nog even naar de Super Target gereden en daarna heeft zelfs mama nog even een rondje gezwommen in het zwembad bij de villa. Toch wel lekker een privé zwembad.

Terwijl wij zo lekker aan het relaxen waren, waren onze mannen hard aan het werken. Even zag het er naar uit dat ze in de regen moesten spelen, maar dat viel gelukkig mee. Lex heeft natuurlijk met zijn nieuwe golfset gespeeld en ik begreep dat hem dat goed is bevallen. Uit de verhalen begreep ik ook dat Robert-Jan ook goed heeft gespeeld. Helemaal top dus.

Tegen 17.00 uur belden ze al dat ze klaar waren en dat zij alvast naar Dowtown Disney zouden rijden en daar op ons zouden wachten. De overlevering vertelt dat dat ritje nog best gevaarlijk is geweest. Robert-Jan begon meteen te spelen met allerlei knopjes in de Equinox. "Hé je kunt hem ook op kilometers zetten. En kijk dan geeft de kilometerteller ook de snelheid in kilometers aan. Dat is handig ! Nou laat ik hem toch weer maar op mijlen zetten." Boem, auto stil midden op de weg. Was zomaar ineens de motor uitgevallen. Ze hebben de auto weer aan de praat gekregen en zijn verder veilig aangekomen, maar voor hetzelfde geld was het natuurlijk anders afgelopen.

Even voor half 6 komen wij ook aan in Downtown Disney en moeten we even goed ons best doen om te voorkomen dat Merel & Fleming niet meteen de fontein in duiken. We kijken bij wat winkeltjes en om 10 voor 6 loop ik alvast naar Rainforest Café om ons te melden. Blijkt dat onze reservering verdwenen is uit het systeem. Maar gelukkig is er wel een tafel voor 8 personen vrij. Als ik de rest van de groep wil gaan halen zie ik ze al aankomen. We kunnen meteen door naar onze tafel.

Aangezien we geleerd hebben van ons etentje bij Olive Garden nemen we nu geen voorgerecht. Maar goed ook, want de gerechten zijn hier toch allemaal net een tikkie duurder. Zoals R-J dan zegt: "Je betaalt voor de locatie." En daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in. We genieten van ons eten.

Ik had lekkere wraps en extra frietjes er bij. Eigenlijk waren die extra frietjes niet nodig geweest want de wraps waren heel machtig. En er moest natuurlijk wel nog een gaatje over blijven voor het toetje; de Vulcano !

We moesten even wachten maar al snel hoorden we roepen: VULCANO ! Nou daar kwam hij hoor. Ik kon me herinneren dat er brandende sterretjes op stonden, maar dat was niet het geval. Zal zeker om veiligheids redenen niet meer mogen.

Op de kaart stond dat de Vulcano voor 2 tot 3 personen was. Wij hebben er echter met ons allen van gegeten en dat was meer dan genoeg. Nu onze buikjes echt vol waren, was het tijd voor de rekening. Slik, je betaalt toch wel fiks voor de locatie hoor. En het is er nog koud ook. Dus tijd om de hitte buiten weer maar op te zoeken. Daar zijn we even op een bankje gaan zitten want er moesten nog foto's worden uitgewisseld. Robert-Jan haalde zijn laptop uit de rugzak en die bleek helemaal onder de chocolade te zitten. He was temporarely not amused.

Nadat we de foto's hadden uitgewisseld was het tijd om afscheid te nemen van elkaar. We hebben 2 heerlijke dagen en 3 fijne avonden met ze mogen doorbrengen en we vinden het erg jammer dat hun vakantie er al weer bijna op zit. Wie weet als de vulkaan, die in IJsland, nog even zijn werk doet.......... Maar daar gaan we maar niet vanuit. Onze wegen scheiden in Downtown Disney, maar hopelijk komen ze in Nederland weer snel bij elkaar. Zij duiken de Disney Store in en wij lopen een eindje door naar de Lego Store.

De kids kijken wat rond in de Lego Store en met name Fleming is natuurlijk heel geïnteresseerd in het Star Wars Lego. Hij zou zo maar uren voor het rek met Star Wars Lego kunnen blijven staan. Maar dat doen we natuurlijk niet. We willen namelijk ook nog heel even kijken of ze in de Disney Store de Hannah Montana glitterjurk nog hebben. Helaas is Hannah blijkbaar helemaal uit de gratie bij meneer Disney met als het gevolg dat we een verdrietig Mereltje hebben. We kijken nog even of de Bibbidi Bobbidi Boutique open is. Ik herinner me namelijk dat ze daar (vroeger ?) ook Hannah Montana kleding hadden. Helaas is de BBB al dicht.

We besluiten dat het mooi is geweest voor vandaag. Het is immers al weer 20.00 uur geweest. Tijd voor 2 spookjes om naar dromenland te vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan en al snel waren ze in een diepe slaap. Ik kruip achter mijn laptop en vermaak me de rest van de avond met mijn blog. Lex duikt in een boek en doet af en toe een dutje. Om 0.00 uur vind ook ik het mooi geweest en verhuizen ook papa & mama naar hun bedje. Dus nu snel oogjes dicht en snaveltjes toe !

Uitputtingslag

2010-05-04T23:59:00.000+02:00

Na een wederom veel te kort nachtje werd ik om 6.00 uur wakker van Lex. Ik zou nog even kunnen slapen gezien het tijdstip, maar ik ben klaar wakker. Niet veel later zijn de kids ook wakker. De kids nuttigen een veel te zoet ontbijt aangevuld met de nodige pittamientjes, dat dan weer wel.

Ondertussen wordt ook het zonnetje wakker en ik geniet van het mooie uitzicht.

Tegen een uurtje of 7 wordt ook Lex wakker en langzaam aan komt er wat leven in de brouwerij al kunnen we maar moeilijk op gang komen. We zijn allemaal nog erg moe. Ondanks dat vertrekken we toch naar Magic Kingdom. De magie zal onze vermoeidheid als sneeuw voor de zon laten verdwijnen......

We kijken de openingsshow bij het station. Op het moment dat we naar binnen willen gaan lopen we Cloggie ( http://usinorlando2010.blogspot.com/) bijna letterlijk tegen het lijf . Leuk om eens de echte mensen te zien achter een blog :-) We kletsen even en nemen dan afscheid van elkaar. Zij starten in Adventureland en wij beginnen deze dag in Tomorrowland.

Het is een drukte van jewelste in Mainstreet, maar zodra we in Tomorrowland zijn wordt het gelukkig veel rustiger. We melden ons als eerste bij de Astro Orbiter en we zijn dan ook echt de eersten. Na een vlucht van 90 seconden in de raketten gaan we door naar de Speedway. Daar moeten we even wachten, maar dat mag geen naam hebben. We doen weer een race; de mannen tegen de vrouwen en ik moet zeggen dat de heren het er niet slecht van af brachten. Fleming heeft de hele weg zelf gestuurd. Een hele prestatie voor onze kleine man want het is nog niet zo makkelijk om de auto goed op de rails te houden.

Na deze race lopen we door naar Mickey's Toontown Fair. Dit zal waarschijnlijk de laatste keer zijn dat we hier komen omdat Toontown helemaal op de schop gaat. Er staan een paar hele grote verbouwingen op het programma in Magic Kingdom. De voorbereidingen zijn al in volle gang en dat is te zien ook. Het helpt niet bepaald om de naam Magic Kingdom eer aan te doen.

Goed, we zijn om 9.45 uur bij Toontown en de kids mogen helpen om Toontown officieel te openen. Ze begrijpen niet helemaal de bedoeling en vergeten dan ook om hun Mickey Dust de lucht in te gooien.

Na de opening kunnen we door naar de elfjes. We hoeven gelukkig niet lang te wachten en er worden weer de nodige foto's gemaakt. Is het de warmte of is het de vermoeidheid ? Hoe dan ook, het zou allemaal wat enthousiaster kunnen bij onze kids.

Ik begin het idee te krijgen dat de kids inmiddels niet warm of koud meer worden van de characters. De magie is er wel van af. Dit wordt eigenlijk bevestigd door Fleming als hij de vraag stelt hoe het kan dat Mickey nu hier is, maar ook in de andere parken. Kleine kindjes worden groot en we zijn duidelijk toe aan een andere fase.

Nadat we de elfjes goedendag hebben gezegd lopen we terug naar Tomorrowland. Het is de hoogste tijd om de kids kennis te laten maken met een voor hun nieuwe attractie; Space Mountain. Ze vinden het in eerste instantie een beetje eng, maar als we later op de dag vragen hoe ze het vonden, waren ze toch wel erg enthousiast over Space. Op de vraag of we nog een keer er in zouden gaan, kregen we echter een ontkennend antwoord.

Na Space duiken we even wat winkeltjes in. Dat is wel nodig om de hitte een beetje te ontlopen. Ik scoor nog een leuke groene polo en de kids scoren over heerlijke suikerspin.

We kijken even hoe druk het is bij Buzz, maar besluiten toch om voor de fastpasses te gaan. De tijd die we moeten wachten brengen we door bij de monsters van de Monster Inc. Lauging floor. Fleming verschijnt tijdens de show op het grote scherm maar hij durft niets terug te zeggen. Hij duikt verlegen weg achter papa.

Ondanks het nog vroege tijdstip nemen papa & mama het besluit dat het tijd is om te eten. We melden ons bij Columbia Harbour House en genieten van een heerlijke lunch. We overleggen wat wijsheid is. We merken dat de kids moe zijn (wij zelf trouwens ook) en vragen onszelf af of het misschien toch niet verstandig is om even een break te nemen in ons appartement. De kids willen echter nog niet weg en dom, dom, dom, papa & mama luisteren naar de kids. Later op de dag blijkt dat een hele verkeerde beslissing te zijn geweest. Maar ja, toen was het kwaad al geschiet.

We blijven dus in Magic Kingdom en vermaken onszelf met de vrolijke noten van de Mainstreet Marching Band.

We gaan even op bezoek bij de presidenten en bij de 999 spoken in Haunted Mansion. We roken even een peukie op een nieuwe, zeer onaantrekkelijke rookplek alwaar we door een chagrijnige castmember weg gestuurd worden omdat we zeggen en schrijven 1 meter buiten de rookplek stonden. We halen een nat pak bij Splash Mountain wat voor een zeer welkome verkoeling zorgde.

We lopen door het zonnetje terug naar Tomorrowland en melden ons met onze snelle kaartjes bij Buzz. Het is wederom de meiden tegen de jongens en natuurlijk winnen de meiden weer. Girlpower ! Dat moet gevierd worden met een smoothie voor de kids en een float voor papa & mama. We maken nog een ritje met de TTA en dan vinden we het wel tijd om langzaam aan, via de winkeltjes in Mainstreet, richting de uitgang te gaan.

Bij de juwelier verbazen we ons over het slechte Engels dat de castmembers spreken. Bij de uitgang verbazen we ons over een gapende castmember en over het geklaag van de castmembers dat het zo warm is. Wat is er aan de hand ? Waar is de magie gebleven ? Zijn we inmiddels zo doorgewinterd dat we de minpuntjes te makkelijk zien ? Normaal gebeurt dit pas aan het einde van onze vakantie, maar kom op zeg, dit is pas onze 2e dag. We zouden nog volop onder de indruk van de Disney magie moeten zijn. Komt het door de vele gebouwen die in de steigers staan ? Of zou de vermoeidheid ons parten spelen ? We weten het niet, maar we worden er een soort van verdrietig van.

We nemen snel het bootje naar Polynesian Resort alwaar we vanavond een dinnershow zullen bijwonen.

Voordat we ons melden bij de dinnershow lassen we nog even een plaspauze in. Ineens zie ik dat mijn nieuwe, oh zo mooie groene polo, ineens niet zo mooi meer is. Waarschijnlijk is het gekomen door het water van Splah Mountain maar hoe dan ook, het bovenste gedeelte van mijn polo is een flink aantal tinten lichter groen dan het onderste gedeelte van mijn polo. Ik vraag aan Lex of ik het me inbeeld, maar hij ziet het ook. Sterker nog, de polo heeft afgegeven op mijn witte rok. Grrrrrrr, dat ben ik dus niet gewend van Disney kleding. Daar betaal ik geen $ 40,- voor ! Straks na de show maar even via Downtown Disney om te kijken hoe we dit gaan oplossen.

Om 5.15 uur mogen we naar binnen bij de show en toegegeven we hebben een perfecte tafel. Het voorgerecht staat al op ons te wachten dus smikkelen en smullen we allemaal van de heerlijke ananas en het zowaar nog lekkerder brood.

Ondertussen neemt naast ons een gezin plaats dat not amused is door de plaats die ze krijgen toegewezen. En dat steken ze letterlijk niet onder stoelen of banken. De stemming zit er goed in, not. De show begint vrolijk, maar ik erger me groen en geel aan het gemopper naast me. Tja het zal mijn vermoeidheid wel zijn, maar ik merk dat de mopperstemming van de buren over slaat op mij. We proberen te genieten van de show, maar dat lukt niet echt.

Na de opening van de show volgt het hoofdgerecht. Het is lekker, maar wordt verstoord door een chagrijnige castmember die op een niet al te vrolijke, vriendelijk toon vraagt of ik de foto mot hebben. Ik spreek mijn verbazing uit dat de foto not included is in de toch al hoge prijs die we betaald hebben voor de dinnershow. Oeps, dat had je beter niet kunnen doen Patrice. We besluiten om de foto toch maar te nemen. Al was het maar om het humeur van de castmember wat op te vrolijken. We geven onze creditcard om hem vervolgens een dikke 20 minuten kwijt te zijn.

Ondertussen hebben Lex en ik het over de ambiance en vinden het eigenlijk de zotheid gekroond dat die foto niet inclusief is. Lex besluit om de order te annuleren en vraagt onze ober of we onze creditcard terug kunnen krijgen. Tja, dat ging zo makkelijk nog niet.

Ondertussen hebben de buren besloten dat ze hun gemopper op ons moeten botvieren. We moeten niet zo zeiken over een foto. De mensen die mij wat beter kennen weten dat ze dat beter niet tegen mij kunnen zeggen. Ik sta op en wens de buren nog een fijne avond en dat ze vooral moeten genieten van het te gekke uitzicht dat ze nu krijgen !

We vertrekken en rijden naar Downtown Disney om het probleempje met mijn polo op te lossen. Tevens willen we even ons ongenoegen uiten over de humeurtjes van de castmembers. Als we chagrijnige castmembers willen dat we dan net zo goed ons geld bij Universal kunnen uitgeven. Na veel gesoebat krijgen we een refund voor mijn polo, maar aan ons ongenoegen wenst de manager van Guest Relations niet echt iets te doen. We kunnen proirity seating krijgen voor Illuminations, maar wat mij betreft mogen ze die proirity steken daar waar de zon niet schijnt. Ik heb het helemaal gehad met Disney ! En geloof me, dat gebeurt niet zo snel.

Ondertussen heb ik met R-J via sms-jes contact over de golfafspraak van morgen. Door mijn reactie merken ze heel duidelijk dat het even niet zo goed gaat met ons. De lieverds stellen dan ook voor dat we naar hun toe komen, al was het maar om even stoom af te blazen. Zo gezegd, zo gedaan en zodra we bij R-J & Von in de villa zijn verdwijnt mijn slechte humeur als sneeuw voor de zon. De mannen duiken de game room in en vermaken zich met een potje poolen. Von & ik kletsen gezellig wat.

We vertrekken veeeeeel te laat weer naar Lake Buena Vista. Gelukkig hebben de kids al geslapen in 1 van de vele kamers van de villa van RJ & Yvonne. Om een uurtje of 2 duiken ook wij ons bedje in. Hopelijk schijnt morgen het zonnetje weer en zal een goede nachtrust het humeur ten goede komen. Maar nu snel oogjes dicht en snaveltjes toe.

Eén foto zegt meer dan 1.000 woorden

2010-05-03T23:15:00.000+02:00

Beste trouwe lezers,

Natuurlijk hadden jullie verwacht dat hier een verslag zou staan over vandaag. Dat verslag komt er ook zeer zeker, alleen zijn wij heel erg moe van een lange, te gekke dag.

Om jullie niet helemaal teleur te stellen, wil ik alvast één foto met jullie delen. Volgens mij geeft deze foto exact weer hoe de stemming vandaag was :-)

The Blues Sisters

Benieuwd naar het verhaal achter deze foto ? Geduld is een schone zaak en jullie geduld zal worden beloond :-)

Stoetel and the long kept secret

2010-05-03T17:12:00.001+02:00

Op 25 juli is het verhaal over the long kept secret (de shopmissie van de meiden) aan deze post toegevoegd.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

We schrijven maandag 3 mei. De avond ervoor zijn we aangekomen in Orlando en hebben Lex en ik alle koffers nog even snel uitgepakt. Dit had tot gevolg dat we (te) laat in ons bedje doken. In eerste instantie kon ik niet in slaap komen, maar rond een uurtje of 2 was ik toch vertrokken naar dromenland. Dat zou maar een kort nachtje gaan worden.

Rond 5 uur ben ik wakker. Ik verbaas me er over dat ik de kids nog niet heb gezien of gehoord. Ik ga eens snel een kijkje nemen in hun kamer. Daar zitten ze heel lief samen een boekje te lezen. Wat een schatjes zijn het toch. Merel wil graag in bad en Fleming wil graag even tv kijken. Nou dat kan hoor. Ik laat het bad vol lopen voor Merel en zoek een leuke zender op voor Fleming. De kids vermaken zich prima. Ik slinger de laptop aan en plaats het verslag over onze reisdag op mijn blog.

We doen het lekker rustig aan, we hebben immers tijd zat. Lex wordt om 6 uur wakker van de wekker en duikt als eerste onze badkamer in. Ineens is het 7.00 uur en blijkt de tijd toch sneller te zijn gegaan dan ik dacht. Ik douche ook snel terwijl Lex samen met Merel een lekker bakkie Starbucks haalt. We drinken onze koffie op het balkon bij de opkomende zon en ik knoei natuurlijk meteen koffie op mijn polo. Goed begin !

Om 7.30 uur moeten we toch nog een soort van haasten om op tijd in Epcot te zijn. We hebben immers een hele speciale ontbijtafspraak met Belle, Aurora, Cinderella, Sneeuwwitje en Ariël. Gelukkig kennen we hier inmiddels goed de weg, dus hup gas en rijden maar. Tegen kwart voor 8 rijden we de parkeerplaats van Epcot op.

We gaan snel door de security check en melden ons bij de ingang. Onze naam staat bovenaan de lijst en de prinsessen verwachten ons. Maar we kunnen het rustig aan doen, want de dames zijn zichzelf nog klaar aan het maken voor een mooie dag.

We lopen toch enigszins gehaast naar Noorwegen en kunnen al vrij snel naar binnen voor het statieportret met Belle.

Nog niet helemaal wakker en een beetje vermoeid

We worden naar onze tafel gebracht en genieten van een heerlijk ontbijt. Er is volop keuze bij het buffet en al snel wordt er ook een groot bord met scrambled eggs, rösti, bacon en worstjes gebracht. Smikkelen en smullen dus.

Tegen een uurtje of half 9 zijn de overige prinsessen klaar met tutten en komen zij naar hun gasten. Eerst komt Cindy ons persoonlijk goedendag wensen, gevolgd door Aurora. Opeens horen we een heel hoog stemmetje en jawel hoor daar hebben we Sneeuwwitje. Ze is een echt Sneeuwwitje. Het is alsof ze zo uit de film is komen lopen, inclusief het bijpassende stemmetje. Lex en ik schieten in de lach en lopen een hele dag tegen elkaar: "Oh Stoetel dan toch"

Oh Stoetel dan toch !

Het hoge bezoek wordt afgesloten met Ariël. Inmiddels zijn Lex en ik zo melig geworden, dat we niet meer serieus kunnen zijn naar Ariël toe.

Al met al vonden we het allemaal een lekker ontbijt en vonden we het leuk om meteen de prinsessen te zien, maar wat ons betreft is na 3 keer Akershus Royal Banquet Hall de magie daar wel een beetje van af.

Even voor 9.00 uur staan we al weer buiten. Ik maak nog wat foto's en we besluiten om eerst naar TestTrack te lopen voor fastpasses. Best een speciaal gevoel om door een leeg park te lopen.

Om 9.05 uur hebben we de fastpasses voor TestTrack en gaan we richting Character Spot om de fabulous 5 goedendag te zeggen. Helaas moeten we even wachten maar na een klein kwartiertje is Mickey er helemaal klaar voor om ons persoonlijk welkom te heten. Ook Pluto, Minnie, Goofy en mijn eerste Disney liefde; Donald staan op ons te wachten.

Al met al geen slechte score; de 10 top characters in een goed uurtje tijd. Tijd voor iets heel anders; het Flower en Garden Festival. Dit is een jaarlijks terugkerend evenement in Epcot waarbij in heel Epcot de bloemetjes eens extra buiten worden gezet. En dat bedoel ik dan heel letterlijk. Kijk maar.

Om een uurtje of 10 vinden we het tijd om even een korte break in te lassen. Lees; papa & mama zijn toe aan wat nicotine en de kids willen graag wat afkoelen. Het was namelijk al ontzettend warm op dat tijdstip. De kids vermaken zich met 1 van de vele fonteinen in Epcot en Merel vindt zelfs nog een echte dollar. Kijk dat is snel verdiend.

We melden ons met de snelle kaartjes bij TestTrack alwaar we eigenlijk meteen kunnen doorlopen. Het ritje is als vanouds en we hebben de grootste lol met elkaar.

Na TestTrack kijken we nog even bij de dieren uit The Lion King en besluiten al snel daarna dat het even goed is geweest voor vandaag in Epcot. Het is echt heel erg warm en benauwd en het park begint vol te stromen.

Wij verlaten het park dan ook om 10.30 uur al en rijden richting Downtown Disney en duiken de Disney Store in. Ik loop letterlijk tegen leuke Mickey schoenen aan, dus snel even passen. Om ze vervolgens nog heel even uit te doen om af te rekenen. We voegen nog een kleinigheid toe aan de aankopen zodat we boven het bedrag van $ 40,- uit komen. Dit geeft ons het recht om voor $ 39,- een rode Disney koffer + een rode Disney tas te kopen. Dat doen we dan ook maar snel en verlaten de Disney Store vervolgens om ons te melden bij de Earl of Sandwich. Hier zouden we rond een uurtje of 12 Robert-Jan & Yvonne ontmoeten.

We zitten goed en wel en daar zien we Mr & Mrs. H al relaxed aan komen lopen. We kletsen honderd uit en en passant eten we een heerlijk broodje van de Earl. Nadat we hebben gegeten hebben we afscheid genomen van onze mannen en mijn inmiddels klets natte kids. Veel plezier mannen en wees lief voor de kids..........

De heren gaan op jacht naar een nieuwe golfset voor Lex. Yvonne en ik gingen er een gezellig meidenmiddagje shoppen van maken. Dat is zeer zeker gelukt en met name Yvonne is zeer goed geslaagd. We hebben enorm gelachen samen en zo'n middag is zeker voor herhaling vatbaar. We hadden het zo druk met lol maken dat ik zelfs vergeten ben om foto's te maken.

De oplettende lezer had natuurlijk op zijn klompen kunnen aanvoelen dat dat niet zo maar een meidenmiddagje was. Nee, Yvonne en ik hebben die middag iets heel speciaals gedaan........

We gaan even terug in de tijd en wel naar zondag 15 november 2009. We zijn bij Robert-Jan & Yvonne op de koffie en genieten van een over heerlijke, door Robert-Jan zelf gebakken, cake. Ineens duiken de gastheer en gastvrouw de keuken in en smoezen wat. Niet veel later komen ze de kamer terug in en gaan zitten en lachen wat zenuwachtig. En dan komt er een vraag. Of ik in de mei vakantie een dagje over heb om met Yvonne op pad te gaan want ze wil in Orlando een trouwjurk gaan kopen want ze gaan in de zomervakantie trouwen in Orlando. Ik roep meteen JA en ben zo overdonderd dat ik ze vergeet te feliciteren :-) Meteen krijgen we wel de vraag of we het voor onszelf willen houden. Maar natuurlijk !

Op basis van websites stellen Yvonne en ik een lijstje samen met winkels die we willen bezoeken. Goed voorbereid beginnen we op 3 mei aan onze shopmissie.

We vertrekken vanuit Downtown Disney en stellen de Tom Tom in op Ana's Wedding Boutique in Kissimmee. Tijdens de rit komen we langs het Osceola County Courthouse en zijn onder de indruk van de buurt waar we rijden. Niet veel later komen we op Broadway en gaan op zoek naar nummer 104. We parkeren de auto en gaan al lopend op zoek naar Ana's Wedding Boutique. Al snel staan we voor een zaakje wat er niet echt als een wedding boutique uitziet, maar het is wel nummer 104, dus gaan we toch naar binnen. We stappen binnen en komen in een hele smalle ruimte die helemaal vol hangt met jurken. Je kon er je kont niet keren, laat staan eens even op je gemak een jurk uitzoeken. In de zaak staan 3 dames druk met elkaar te praten in het Spaans. Ze keurden ons geen blik waardig en er kon zelfs geen goedendag vanaf. Ik kijk Yvonne aan en die is op z'n zachts gezegd "not amused". Hup weg wezen hier en door naar de volgende winkel.

De volgende stop is David's Bridal in Orlando. Als we daar aankomen ziet het er al stukken beter uit !

Bij binnenkomst wordt Yvonne keurig ontvangen en wordt haar gevraagd om alvast wat gegevens in te vullen. Niet veel later krijgen we een consultant, Tatyana, toegewezen.

Tatyana heeft vaker met dit bijltje gehakt en weet feilloos 3 jurken uit te zoeken op basis van Yvonne's wensen. Vervolgens kan het passen van start gaan. De eerste jurk wordt gepast en alhoewel Yvonne nog wat onwennig is, staat hij haar erg goed ! Toch wordt ook jurk nummer 2 gepast. Een hele mooie jurk, die volgens Yvonne meer aan R-J's wensen zal voldoen, maar er is nog geen halleluja gevoel. Als laatste wordt jurk nummer 3 gepast. Dit is een jurk die Yvonne al maanden geleden op internet had uitgezocht en jullie raden het al....... dit is hem geworden. In 1 woord SCHITTEREND !

Yes, ik heb mijn jurk !

Natuurlijk wordt het hele plaatje verder afgemaakt met sierraden en schoenen. We vermaken ons prima en hebben samen de grootste lol. En passant kijken we ook nog voor een jurkje voor Chloë. Wat blijkt, ze hebben Yvonne's jurk ook als jurk voor een bruidsmeisje. Heeft ze dus dezelfde jurk als oma :-)

Moe maar zeer voldaan en helemaal hyper verlaten we David's Bridal. We kunnen haast niet meer tuffen van de dorst, dus snel naar de Mac voor 2 grote cola's en snel door om ons weer bij de mannen te voegen.

Even na 5 uur waren we al weer bij de villa van Robert-Jan en Yvonne. We wilden de mannen niet te lang laten wachten. Bij de villa aangekomen blijken de mannen ook een zeer geslaagde middag te hebben gehad. Lex was al vrij snel geslaagd voor zijn golfset en gelukkig had Robert-Jan foto's gemaakt.

De heren waren dan ook al snel terug bij de villa en hadden zichzelf heerlijk geïnstalleerd aan de rand van het zwembad zodat ze een oogje in het zeil konden houden op de kids die natuurlijk meteen het water in doken.

Oogje in het zeil / op de laptop houden

Zoals gezegd waren Yvonne en ik rond een uurtje of 5 terug. Nadat we onze belevenissen uitgebreid hadden verteld onder het genot van een heerlijk colaatje kwam de vraag wat we met het eten zouden doen. Yvonne en ik wilden niet meer koken. De mannen hadden ook geen zin om de, overigens zeer goed geoutilleerde, keuken in te duiken. Al snel werd het besluit genomen om Olive Garden dan toch maar eens te gaan proberen. Ja, ja, gaat het toch nog lukken deze vakantie.

We meldden ons bij Olive Garden en moesten even wachten voordat ze een tafel voor ons hadden. De kids vermaakten zich prima met de DS en het wachten was eigenlijk zo voorbij.

Niet veel later kregen we een klein glaasje wijn aangeboden. Natuurlijk werd dit aangeboden met de bedoeling dat we flink aan de wijn zouden gaan, maar na een klein slokje voelde ik de wijn al op mijn maag vallen. De toch al jolige stemming werd er alleen maar joliger van. Om te voorkomen dat ik zou gaan zingen besloot ik het maar bij een cola te houden ;-)

We deden de bestelling en snapten geen van alleen wat de serveerster nu precies bedoelde met de salade. Kregen we die nou bij het hoofdgerecht of was die als voorgerecht bedoeld ? We zouden wel zien wat er kwam. En geloof me er kwam heel wat.........

"Is dit grote bord mijn bijgerecht of is het juist een hoofdgerecht ?"

Het hoofdgerecht kwam al vrij snel. De serveerster vond het nog even nodig om een loei heet bord tegen mijn arm te houden (Stoetel zou zo maar haar naam kunnen zijn), maar dat mocht de pret niet drukken. Iedereen vond zijn hoofdgerecht lekker. Ik vond mijn hoofdgerecht maar zo zo. De pasta was lekker, maar veel. De kip vond ik ronduit slecht. Laten we het er op houden dat ik een verkeerde keuze had gemaakt.

Al tijdens het uitkiezen van het hoofdgerecht was met name Yvonne's aandacht getrokken door een heerlijke frozen Tiramisu cocktail. Die zouden we als toetje nemen. En zo kwam het dat we het ontzettend gezellige diner afsloten met een over heerlijke cocktail waar, wellicht iets te veel, alcohol in zat.

Ondertussen waren de mannen van R-J & Yvonne volop foto's aan het maken. Ik zei op een gegeven moment dat ik beter mijn zonnebril op kon zetten zodat mijn wallen en kringen tenminste niet zichtbaar zouden zijn. Zo gezegd, zo gedaan en natuurlijk moest ook dat vastgelegd worden op de digitale beeldplaat :-)

The Blues Sisters waren ontstaan. We zoeken nog wel wat sponsoren voor de rest onze kostuums. Alle donaties zijn van harte welkom.

Moe maar zeer voldaan sloten we tegen 21.00 uur deze gezellige dag af. Ik geloof dat de omliggende tafeltjes ook wel blij waren dat wij het restaurant verlieten ;-) We rijden nog even mee naar de villa van R-J & Yvonne om het golfsetje van Lex op te halen en besluiten om eigenlijk meteen door te rijden naar Lake Buena Vista. De kids zijn inmiddels bijna letterlijk ingestort en wij zijn er ook niet ver meer vanaf. Ik lees nog wel even wat blogs, maar besluit om niet veel later mijn bedje op te zoeken.

Het was een lange, vermoeiende, super te gekke, gave, onvergetelijke dag, maar nu was het tijd voor oogjes dicht en snaveltjes toe.

Laat jij Shamu even uit ?

2010-05-02T23:05:00.000+02:00

Vandaag begon de dag erg vroeg. We hadden de wake-up call op 6.30 uur gezet, maar om 5.00 uur was ik al klaar wakker. Ik slinger de laptop aan, lees wat blogs en reorganiseer de koffer. Even voor 6.00 uur wordt ook Merel wakker. Dat was een kort nachtje voor ons meiske. Daarna werd Fleming wakker en Lex was de enige die echt wakker gemaakt moest worden. Duidelijk geen last van vakantie stress ;-)

Om 7.45 uur stapten we het hotel uit. De bus die ons naar Schiphol zou brengen, kwam al vrij snel. Waren wij blij dat we de eerste stop waren voor de bus. Bij de volgende stop stroomde de bus helemaal vol en bij de 3e stop konden er zelfs geen mensen meer bij. Dat beloofde wat op Schiphol.

Daar aangekomen, het was ondertussen 8.15 uur, bleek het inderdaad erg druk te zijn. Gedwee sloten we achter aan in de rij bij United. Ineens bedacht ik me dat ik gisteren niet voor niets online had ingecheckt. Dus even vragen bij een United dame en jawel, we konden door naar de andere rij; bagage drop-off. Daar waren we zo aan de beurt.

Nog even een laatste nicotine shot en snel door naar de douane. Dat had je gedacht. Eerst word er gecontroleerd of je wel een geldig boardingpass hebt. Dat is op zich een wassen neus, behalve als wij onszelf melden. Onze boardingpassen worden uitgebreid gecheckt. Ik kan het natuurlijk niet nalaten om een opmerking te maken dat ik het vreemd vind dat de dame in kwestie geen enkele boardingpass controleert, maar die van ons wel. Hierop krijg ik als antwoord dat ze nog nooit van dit soort boardingpassen heeft gezien. Maar ze laat ons wel meteen door ;-) Opmerking aangekomen bij mevrouw ;-)

De douanecontrole ging snel en al vrij snel meldden wij ons bij Café Amsterdam voor een lekker ontbijtje. Wat schetst onze verbazing.... Café Amsterdam heeft nu een speciaal rookgedeelte. Kijk, dat is handig !

Na het ontbijt en een allerlaatste peuk duiken we nog even wat winkels in. Er worden lekkere, nieuwe, geurtjes uitgezocht, er worden sigaretten in het winkelmandje gelegd en in eerste instantie ook drank. Maar als we bij de kassa aankomen attendeert de mevrouw achter de kassa ons er op dat onze gekochte spulletjes tijdens de tussenstop in de koffers zullen moeten worden gedaan omdat we geen vloeibare stoffen als handbagage op de vlucht naar Orlando mee mogen nemen. De drank laten we dus mooi achter in de winkel want dat vinden we te riskant om in de koffer te vervoeren.

Na de laatste aankopen melden we ons bij de gate. De security check is uitgebreid, maar volgens ons nog steeds niet waterdicht. Als een echte Alberto Stegeman kijken we met argus ogen hoe de check verloopt.

De kids zijn te klein voor de bodyscan, dus die mogen op de oude vertrouwde manier door de security. Eén van de ouders mag met ze mee en ondergaat dus geen body scan. Lex gaat met de kids mee en ik laat mezelf even scannen. Na de scan mag je meekijken naar het resultaat. Ik blijk 2 metalen voorwerpen bij me te hebben...... Laten dat nou de knopen op mijn spijkerbroek zijn .

Nadat we allemaal uitgebreid zijn gecheckt moeten we nog even wachten tot we mogen boarden. Maar zodra we aan board mogen gaat het allemaal vrij snel. We hebben deze vlucht Economy Plus plaatsen en wat een enorme onzin is dat zeg. Ik vind het zeer zeker zijn geld niet waard.

Om 11.20 uur verlaten we de gate en 10 minuutjes later verlaten wij het regenachtige, druilerige Nederland.

Op naar de zon !

Na een klein uurtje werden er netjes 2 kindermaaltijden gebracht. De maaltijden konden niet op applaus van de kids rekenen, maar daar kan United niets aan doen. Nou ja, memorabel feit; Fleming heeft zeggen en schrijven wel 1 worteltje op ! Bel de krant, stop de persen :-)

Niet veel later volgde de vraagt......... ja, ja even allemaal in koor:

Chicken or pasta ?

Ik ga voor de chicken, waar overigens ook pasta bij zat. Lex gaat voor de pasta. Al met al niet bijzonder, maar best te eten. Honger maakt rauwe bonen zoet.

Over de rest van de lange vlucht wil ik niet te veel kwijt. Hij was lang, druk en een noodzakelijk kwaad om in de States te komen. Laten we het er op houden dat ik een gruwelijke hekel heb aan vliegen. En daar wil ik het verder maar bij laten.

Even voor 13.00 uur lokale tijd, 20.00 uur Nederlandse tijd landen we op Chicago O' Hare. Volgens Lex één van de grootste luchthavens van de wereld. Nou hij mag dan groot zijn, hij is zeer zeker efficiënt te noemen. Daar mag menig klein luchthaventje een voorbeeld aan nemen. Binnen een half uur waren we vanuit het vliegtuig naar de douane gelopen, hadden we de koffers van de band geplukt, handig die herkenbare koffers, hadden we de koffers al weer ingeleverd bij United en stonden we buiten al aan ons nicotine level te werken.

Na een korte plaspauze zijn we met de monorail naar de volgende terminal gegaan. We moesten in terminal 1 zijn bij gate C31. Natuurlijk weer een uitgebreide security check. Wanneer onthoudt mama nou eens om op reisdagen de kids geen riemen aan te doen ? Na de check door naar de juiste gate. En wat zien we daar ? STARBUCKS ! Tijd voor ons eerste bakkie leut van Starbucks. Er zullen er vast nog velen volgen.

We lopen langzaam door naar C31 alwaar het ontzettend druk is. Het lijkt wel een mierenhoop. We drinken onze koffie op en gaan op zoek naar een stopcontact om mijn telefoon en mijn laptop op te laden. Er zitten een paar studenten op de grond en zij waren zo verstandig geweest om een verdeelstekker aan hun standaard reisbagage toe te voegen. Ze hebben nog een plaatsje voor mijn telefoon en even later zelfs voor mijn laptop. Top jongens !

Ik ga even online en de 1,5 uur wachttijd zijn daarmee zo voorbij. Waar zouden we zijn zonder internet :-) We boarden op tijd en verlaten om 16.30 uur Chicago al weer.

Het is een korte vlucht van maar 2 uur maar net lang genoeg voor de kids om in slaap te vallen.

Het is een wat bumpy flight omdat we wat heavy thunderstorms tegen het lijf lopen. De piloot gaat zelfs op 36.000 voet vliegen, maar ondanks dat shaken we er met z'n allen op los. Gelukkig zet de piloot ons even voor 20.00 uur netjes op de grond in Orlando.

De koffers hebben we ook nu weer snel en na een nicotine shot sluiten we aan in de rij bij Alamo. Ik verbaas me over de verkooptactieken en hoeveel mensen er in trappen. Ondertussen waarschuw ik Lex dat ik een spelletje blufpoker ga spelen en dat hij mij gewoon even mijn gang moet laten gaan. Ik had namelijk gelezen dat de Equinox door Alamo tot Standard SUV was benoemd. Wij huren altijd een Equinox, of vergelijkbaar .... jullie voelen hem al aankomen.

We krijgen te horen dat we een midsize SUV mogen uitzoeken in de garage. Ik vertel de meneer achter de balie dat ik een Equinox heb gehuurd en dat ik ook echt van plan ben om met een Equinox naar buiten te rijden. De meneer in kwestie beweert dat het niet mogelijk is om een specifieke auto te huren, maar dat je een klasse huurt. De discussie gaat even door en ik vertel hem dat ik zwaar teleurgesteld ben in Alamo ! We kunnen hoog springen, we kunnen laag springen, hij geeft ons geen gratis upgrade.

We stoppen de discussie en lopen naar de garage. Daar staat een hele aardige meneer op ons te wachten en vraagt hoe het met ons gaat. Ik zeg dat het niet zo goed gaat en leg hem uit waarom. Hij zegt al vrij snel dat hij eens zal kijken of hij een Equinox heeft staan en anders zal hij een mooie auto voor ons regelen..... Vol verwachting klopt ons hart en jawel hoor niet veel later komt er een spiksplinter nieuwe Equinox voorgereden. We bedanken de Alamo medewerker heel uitgebreid en rijden met deze fonkel nieuwe auto met slechts 46 mijl op de teller snel naar buiten. Lex complimenteert mij met mijn blufpoker :-)

Snel door naar Blue Heron, maar niet voordat we even een tussenstop maken bij de Wal*Mart. Ik wil namelijk even een prepaid telefoontje kopen zodat ik niet steeds met mijn Nederlandse abonnement hoef te SMS-en. Je kunt maar ergens mee bezig zijn ;-) Na deze investering rijden we snel door naar Blue Heron. Ons favoriete appartement blijkt niet beschikbaar te zijn. Eigenlijk is het gewoon erg druk en zijn er maar een paar hoekappartementen beschikbaar. We belanden uiteindelijk op de 14e etage in toren 1. Wat ontzetten hoog zeg. Niet echt een pretje voor iemand met hoogtevrees, maar daar zet ik me wel overheen. We zijn immers THUIS !

De kids vertrekken al snel naar dromenland en papa & mama pakken nog even de koffers uit. Dat gaat allemaal zeer voorspoedig totdat we de laatste koffer openen. Lex schiet ineens in de lach. Ik vraag wat er is en hij verklaart mij voor gek. "Wat dacht je schat ? We hebben Chester niet bij ons, dus dan Shamu maar mee ? Schat laat jij Shamu even uit ?"

Kleine uitleg, we hebben vorig jaar een opblaasbare Shamu voor de kids gekocht. Daar hebben ze veel plezier aan gehad en die had ik dus in de koffer gedaan. Lex zag de lol er wel van in, maar vond het belachelijk dat ik zo'n groot opblaasbaar ding mee ging zeulen naar America. Nou ja zeg, nee dan morgen zeker weer $ 10,- betalen voor een nieuwe Shamu ! Ik dacht het niet.

Zoals jullie merken begon de vermoeidheid flink parten te spelen, dus de hoogste tijd om ons bedje op te gaan zoeken. Inmiddels was het al 0.00 uur geweest, dus oogjes dicht en snaveltjes toe !

De hekkensluiters sluiten het hek

2010-05-01T21:46:00.001+02:00

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Ruim 7 maanden hebben we er naar uitgekeken. Vele Florida gangers zagen we de afgelopen dagen vertrekken en veilig aankomen op plaats van bestemming. Dit keer waren we de laatsten die aan de meivakantie zouden beginnen volgens DE lijst zoals die wordt bijgehouden op het Orlando forum. Maar vandaag was dan ook onze dag aangebroken. Zoals gezegd: de hekkensluiters sluiten het hek.

Lex was de afgelopen dagen al vrij en hij heeft mij lekker, nou ja hij zal het niet als lekker betitelen, met wat laatste klusjes in en om het huis geholpen. Koninginnedag 2010 is een beetje aan ons voorbij gegaan. Wij waren immers met onze gedachten al in Orlando.

Vanochtend maakte de wekker ons bijtijds wakker. Er moesten nog wat laatste boodschapjes gedaan worden, een laatste wasje moest nog even weg gewerkt worden, de badkamer werd nog even gedaan, het stof werd nog even verwijderd. Niet dat dat laatste veel nut heeft, want het ligt er over 2 weken toch weer, maar de vrouwelijke lezers zullen vast het idee hier achter wel begrijpen :-)

Opa kwam ook nog even koffie leuten en ons een hele fijne vakantie wensen.

Om 11.15 uur, geen minuut eerder, konden we online inchecken bij United Airlines. Natuurlijk eerst de security checklist en nog wat laatste smeekbedes van United of we toch ook niet de vlucht van Chicago naar Orlando wilden upgraden. Maar uiteindelijk rolden er na een kleine 20 minuten 8 mooie boardingpassen uit de printer en nog 4 formulieren met onze naam en vluchtnummer. Deze formulieren moeten we schijnbaar morgenochtend bij de gate inleveren. Zal wel weer een extra check zijn (?)

Nadat de boardingpassen geprint waren zijn we in de auto gestapt om ons 3e kind, Chester, naar zijn logeeradres te brengen. Chester mag lekker gaan spelen bij zijn vriendjes van De Lobbes. Hij voelde zich weer meteen thuis.

Na een laatste knuffel voor Chester zijn we weer naar huis vertrokken. De stofzuiger werd nog even van stal gehaald, gevolgd door de dweil. Zo die hebben ook 2 weken vakantie nu.

Tegen een uurtje of 2 was het tijd om de koffers in de auto te laden. Jawel het is ons gelukt. We hebben dit jaar slechts 3 koffers. Nu maar hopen en duimen dat onze koffers morgenavond ook aankomen in Orlando.

Daarna werd het laatste blaadje van de aftelkalender omgedraaid. We zijn helemaal klaar voor vertrek !

Even na half 3 verlieten we het idyllische St Annaland en waren we op weg naar Badhoevedorp naar het hotel waar we vannacht zullen slapen. De rit ging vrij relaxed. Nou ja, relaxed is een groot woord. Voor mij is zo'n ritje altijd een mooi moment om te denken dat ik van alles vergeten ben. Wel 10 keer heb ik in mijn tas gekeken of ik de paspoorten toch echt bij me had gestopt. En mijn portemonnee is wel 5 keer open geweest om nog maar eens te checken of de Disney tickets er in zitten. Na ongeveer een uurtje was alles gecheckt en begon ook bij mij het vakantiegevoel te komen.

Tegen half 5 arriveerden we bij Novotel en konden we meteen door naar onze kamer. En wat voor een kamer.... we hebben een suite met een mega groot balkon. Kunnen papa & mama tenminste vanavond nog even een peukie roken ;-) Vanaf dit balkon hebben we uitzicht op Schiphol. Kunnen we goed in de gaten houden of er wel gevlogen wordt.

Natuurlijk moest er ook nog even gegeten worden vanavond. Lex had afgelopen week al wat op internet rondgeneusd en was een heel leuk restaurant in Amstelveen tegen gekomen. Meteen maar even een reservering gemaakt bij 8cht. We hebben er heerlijk gegeten en de vakantiestemming zit er al goed in.

En natuurlijk werd het diner afgesloten met een bakkie leut voor papa & mama en een over heerlijk ijsje voor de kids. De vakantie is begonnen !

Tegen 7 uur waren we terug in het hotel alwaar men ondertussen het 2e bed had opgemaakt. Lees; de slaapbank was uitgeklapt en opgedekt. Omdat het morgen een lange dag zal worden vinden we het de hoogste tijd dat de kids naar hun bedje gaan. Natuurlijk kunnen ze niet in slaap komen en terwijl ik dit stukje zit te schrijven is Merel al verhuisd naar ons bed. Iedere keer als ze in slaap dreigt te vallen wordt ze weer wakker van mijn telefoon. Ik heb via de sms een bijna live verbinding met MattRob :-) Lex is het trouwens al een soort van zat dat ik heel de tijd zit te Twitteren of sms-en. Maar daar moet hij dan maar aan wennen ;-)

Maar goed, het is de hoogste tijd om de lichtjes uit te gaan doen. Dus oogjes dicht en snaveltjes toe.

We zijn aan vakantie toe

2010-04-25T19:43:00.001+02:00

Wat een maand hebben we achter de rug zeg. Op 2 april, exact 1 maand voor vertrek, zei ik nog tegen manlief: "Wat zal ik de komende maand eens gaan doen ? Ik ben er eigenlijk wel klaar voor om op vakantie te gaan." Helaas werden mijn woorden nog geen 24 uur later gelogenstraft en volgden de meest hectische weken sinds jaren voor ons.

Nu de rust een beetje is wedergekeerd in huize Tinnetam moet ik bekennen dat de vakantiestress op de loer ligt. Zo stiekem aan zijn er toch nog wel wat dingetjes aan het to-do lijstje toegevoegd. Maar dat gaat vast allemaal op tijd goed komen.

De belangrijkste dingen zijn geregeld. Lex heeft een nieuw paspoort, zijn ESTA is aangevraagd en goedgekeurd. De Disney entreekaartjes werden na enige vertraging afgelopen donderdag afgeleverd. Trouwens wel de $ 29,- voor express delivery terug gekregen van Undercovertourist. De reispapieren liggen klaar en de zomer kleding is uitgezocht. Kortom een kwestie van in de koffers doen en gaan ! Mijn telefoon / mp3 speler is helemaal up to date met de nieuwste muziek en er liggen volop boeken klaar voor in het vliegtuig. Mijn blonde haardjes zijn nog een klein tikkie blonder gemaakt, de nageltjes zijn professioneel verzorgd dus eigenlijk zijn we helemaal klaar voor vertrek......

Tja dat ik nog steeds geen TGM dagindeling van de parken heb, ach dat overleven we ook wel weer. De achtertuin zou eigenlijk nog wel wat aandacht verdienen, maar ach, de vakantiepret zal er niet minder om zijn als we dat een paar weekjes uitstellen. Zo zijn er nog wel een paar klusjes te bedenken, maar als die niet voor de vakantie gebeuren, dan is er geen man over boord. We zien het wel.

Nog een klein weekje en dan is het zo ver. En oh wat hebben we er zin in ! Op zaterdag 1 mei brengen we eerst Chester naar zijn logeeradres om daarna rustig richting Noord-Holland te vertrekken. Volgende week zondag zijn we rond dit tijdstip in Chicago en staan we in de rij van Immigrations. We kunnen haast niet wachten.

Mijn volgende blog post zal, tenzij er voor die tijd nog spannende dingen te melden zijn, dan ook vanuit Orlando komen. Tussentijds zal ik proberen wat twitter berichtjes achter te laten.

Iedereen die tijdens de komende weken ook die kant op gaat; "Have fun in the sun !" Natuurlijk wensen we ook de thuisblijvers een paar te gekke weken toe en heel veel leesplezier met alle weblogs die er gaan volgen de komende weken.

See you all in Orlando !

A volcano eruption in Iceland has delayed FedEx Express shipments to and from Northern Europe

2010-04-18T08:00:00.001+02:00

Afgelopen donderdag twitterde ik nog vol enthousiasme dat ik de Disney tickets besteld had. Ik betaalde $ 29,- extra om de kaartjes met 2 werkdagen binnen te hebben. Want tja naar Mickey gaan zonder entreekaartjes, dat kan niet.

Binnen 2 uur kreeg ik een mailtje dat de tickets opgehaald waren door FedEx. Keurig kon elke stap gevolgd worden. Op vrijdagochtend om 9.15 uur Nederlandse tijd is de zo fel begeerde enveloppe vertrokken vanaf de FedEx locatie in Indianapolis om vervolgens ruim 24 uur in het luchtledige te zweven.

Zojuist check ik toch nog even, tegen beter weten in, de status en zie ik ineens in het rood de volgende melding staan:

A volcano eruption in Iceland has delayed FedEx Express shipments to and from Northern Europe

Ik klik door om de info te lezen en lees het volgende:

A volcano eruption in Iceland has filled the skies over Northern Europe with significant amounts of ash. Due to this ash the airspace over many European countries has been closed. FedEx Express® shipments to and from this area have been delayed. Additionally, because of this situation, FedEx Express is not currently accepting shipments utilizing these services to Europe:

FedEx International Express Freight® (IXF)
FedEx International Economy® Freight
FedEx International Airport-to-Airport^SM
FedEx International Premium®

The situation remains very fluid and we are closely monitoring the airports. FedEx will resume flight operations as soon as possible. Additional information will be posted on fedex.com as it becomes available.
Consistent with the provisions of the FedEx Service Guide, the FedEx Money-Back Guarantee does not apply to FedEx Express shipments affected by events of this nature that are beyond the control of FedEx.
Continue to check the status of your shipments on fedex.com or contact FedEx Customer Service at 1.800.GoFedEx 1.800.463.3339

Bellen heeft natuurlijk geen enkele zin, want ik weet ook wel dat zolang ons luchtruim dicht is, ik kan wachten tot ik een ons weeg. Als ik de geleerden op tv en internet mag geloven zal het nog wel even gaan duren.

Vooralsnog ga ik er nog steeds vanuit dat wij over 14 dagen, MET Disneytickets op zak, in het vliegtuig naar de States zitten. Al moet ik bekennen dat ik niet weet hoe lang ik deze positieve instelling kan volhouden.

Wordt vervolgd...........

Een vervroegd verjaardagscadeau

2010-04-16T22:50:00.001+02:00

Verjaardagen, tja wat moet je er mee. Als kind kijk je er al maanden naar uit, maar als je eenmaal de 30 bent gepasseerd dan gaat het magische van een verjaardag er wel af.

Zodra je dan 35 bent geworden vindt iedereen het schijnbaar nodig om te zeggen dat je al aardig richting de 40 gaat. Mijn standaard antwoord is dan altijd; "Ik ben nog lang geen 40 !." Maar ja, dat antwoord kun je ook maar 5 jaar volhouden :-)

En dan komt de dag dat je nog maar een kleine 8 weken dat antwoord kunt geven. Het acceptatieproces is bijna afgerond en als je jezelf dan betrapt op het uitzoeken van een verjaardagscadeau weet je dat je zo ver bent om de big 4 te aanvaarden.

Het uitzoeken van dat verjaardagscadeau was al een beetje gestart, maar vandaag is de knoop doorgehakt. Mama wil graag een nieuwe camcorder voor haar verjaardag. Niet dat de oude het niet meer doet, maar mijn laptoppie met Windows "Fiesta" kan de beelden niet binnen halen. Om nu mijn laptop te downgraden vind ik persoonlijk wat ver gaan. Dus na een jaar lang "mopperen" dat ik niets meer aan de camcorder heb, vandaag toch maar de knoop doorgehakt.

Zoals gezegd hecht je na een bepaalde leeftijd niet zo super veel waarde meer aan de daadwerkelijke dag dat je jarig bent. Dus klinkt het wellicht ook niet zo vreemd dat in huize Tinnetam de wat grotere aankopen al snel de boeken in gaan als verjaardagscadeau, sinterklaascadeau of kerstcadeau :-)

Zo komt het ook regelmatig voor dat het cadeau pas gekocht/gekregen wordt na een verjaardag. Lex krijgt zijn verjaardagscadeau (golfset) ook pas in Orlando. En ik kon vorig jaar ook pas 2,5 maand na mijn verjaardag genieten van mijn cadeau (Discovery Cove). Tijd om een keer voor mijn verjaardag het cadeau te krijgen :-) Vanavond dus maar meteen mijn cadeau besteld. Ach, vorig jaar 2,5 maand later nu 2 maanden eerder, dan kom je gemiddeld toch rond je verjaardag uit ....

De reden dat het cadeau nu is besteld is dat ik het graag wil gebruiken over 16 dagen in Orlando. Benieuwd wat het is ? Jullie raden het vast al.

Een nieuwe camcorder :-)

Ik heb nog even geprobeerd om hem als moederdagcadeau de boeken in te laten gaan, maar daar trapte manlief niet in ;-) Ondanks dat ben ik er erg blij mee en voel me echt al een beetje jarig. En aan die 4, daar wen ik wel aan. Het leven begint immers pas na je 40e heb ik gehoord.........

Om in de stemming te komen

2010-04-11T01:20:00.002+02:00

Over minder dan 3 weken begint de grote uittocht met als bestemming............

ORLANDO

Voor de mensen die alvast een beetje in de (Disney)stemming willen komen heb ik een heel leuk filmpje gevonden op YouTube. Natuurlijk nodig ik ook graag de thuisblijvers, al dan niet met heimwee naar Disney, uit om het filmpje te kijken. Neem er wel even de tijd voor.

Klikkerdeklikkerdeklik:

Heeft u ook een lekker toetje ?

2010-03-26T23:17:00.000+01:00

Vastenavend (of carnaval voor de mensen die niet uit Berrege komen) 1989; ik was met een stel vrienden en vriendinnen op stap. Natuurlijk moest er ook gegeten worden en zo kwamen we in een eettentje terecht waar we een over heerlijk Hollandse maaltijd konden eten voor fl. 6,66 (dat is € 3,02 voor de mensen die zich de Nederlandse gulden niet meer kunnen herinneren). Kortom, een lekkere maaltijd en niet onbelangrijk.... betaalbaar voor iedereen.

Er stond een kok in de keuken die onze tafel maar wat graag persoonlijk kwam bedienen. Wat wil je, een stuk of 6 vrolijke, oké lichtelijk aangeschoten, jonge meiden die iedere keer aan de kok de vraag stelden of hij ook een lekker toetje had. Ja, dat had hij wel. Hij zou wel iets speciaals voor ons maken. En jawel hoor, het toetje was heerlijk, de prijs echter iets minder. Per toetje werd er een bedrag van fl. 12,50 in rekening gebracht ! Ondanks de prijs hebben we er van genoten en er smakelijk om gelachen. Iedere keer als het woord toetje valt, schiet dit verhaal me te binnen.

Moraal van dit verhaal...... aan een lekker en onvergetelijk toetje hangt een prijskaartje :-)

Fast forward naar 2010. Het is donderdagavond 25 maart, we zitten klaar voor de ontknoping van Wie is de Mol en ineens zie ik op het Orlando forum een berichtje voorbij komen over toetjes. Niet zo maar toetjes, nee een toetjes buffet nog wel.

In 2009 is Disney gestart met de Wishes Dessert Party. Tijdens onze vakantie in augustus hebben we even gekeken en dat zag er allemaal wel erg lekker uit. In eerste instantie zou het een tijdelijke topper zijn, dus dat magische toetjes buffet zou er niet in zitten voor ons. Maar ja, Disney blijft toch een commerciële instelling, dus als iets een succes is, komt het vanzelf terug. En jawel hoor de komende 2 maanden wordt er weer iedere avond een Wishes Dessert Party gehouden. Tja zullen we of zullen we niet.....

Vandaag toch nog maar eens naar onze planning gekeken. En ineens zag ik het ! Dit is DE afsluiting van onze Springbreak waar ik al een half jaar naar op zoek ben. Maar ja, ik had al zo veel moeite gedaan om Le Cellier voor onze laatste avond te boeken. Tja, Le Cellier is heel lekker maar dit is wel hetgeen waar ik naar op zoek was.

Dus pakte ik om 16.00 uur de telefoon en had ik een aller aardigste castmember aan de telefoon die met liefde en plezier de Wishes Dessert Party voor ons boekte. Nadat de financiële rompslomp was afgehandeld, ook aan deze onvergetelijke toetjes hangt een prijskaartje ;-), was het geregeld. Op donderdag 13 mei worden we om 21.00 uur verwacht bij Tomorrowland Terrace Noodle Station om eerst te genieten van allerlei over heerlijk toetjes en dan kunnen we om 22.00 uur in relatieve rust naar Wishes kijken. Dat noem ik nog eens "going out with a bang !"

Jammie, jammie, het water loopt me al in de mond.

Deze kok heeft zeker een lekker toetje :-)

Home sweet home

2010-03-16T14:58:00.001+01:00

Toen we in oktober begonnen met de voorbereiding van onze Springbreak, wisten we het zeker. Deze keer gingen we voor een hotel. Dol enthousiast waren we.

Naarmate de maanden vorderden kwamen er wat scheurtjes in ons enthousiasme. Was het het onbekende wat ons op brak ? Of was het de herinnering aan 9 dagen op een hotelkamer in Disney die ons aan het twijfelen bracht ? Onafhankelijk van elkaar hadden zowel Lex als ik door de maanden heen toch wel wat beren op de weg gezien aan 12 nachten Hilton Orlando Bonnet Creek.

Afgelopen weekend kwam het hoge woord er uit en spraken we onze twijfel uit. Lex, zo praktisch ingesteld als hij is, zei meteen: "dan boeken we om naar Blue Heron" Tja, dat zou kunnen natuurlijk.

Vandaag de telefoon gepakt en geïnformeerd of het nog wel kon. En jawel hoor, binnen een paar minuten was de omboeking een feit. Heerlijk, iedere ochtend op ons gemak wakker worden op het balkon onder het genot van een sigaretje en een lekker bakkie leut van Starbucks. Geen gekibbel 's morgens in de badkamer wie er aan de beurt is, we hebben immers 2 badkamers ! 's Avonds de kids plat en dan lekker de rest van het appartement voor onszelf hebben. Dat is op en top vakantie voor ons.

Nog 47 nachtjes slapen en dan zijn we thuis !

Passen & meten

2010-03-14T14:51:00.001+01:00

Sinds vorig jaar hebben de luchtvaartmaatschappijen een nieuwe melkkoe gevonden; de bagage van de passagiers. Mochten we vroeger, ja vroeger was alles beter ;-), nog 2 koffers per persoon mee nemen, tegenwoordig mag je per persoon nog maar 1 koffer van maximaal 20 kilo mee nemen. Wil je toch een 2e koffer naar de overkant van de oceaan laten vervoeren, dan mag je bij betalen.

De mensen die regelmatig naar de States gaan, weten dat je altijd met meer bagage terug komt dan waarmee je vertrok. Een reisje naar de States betekent; SHOPPEN ! Oh wat waren we allemaal blij dat de Nederlandse douane eens een keer met ons mee dacht en het maximaal belasting vrij in te voeren bedrag flink omhoog schroefde. Menigeen vertrok vanaf Schiphol met bijna lege koffers en kwam terug met over volle koffers. Maar ja die tijd is voorbij. We blijven Hollanders en we gaan natuurlijk niet extra betalen voor die 2e koffer.

In huize Tinnetam wordt er niet anders geredeneerd. Maar wij hebben nog wat bewegingsruimte. De kids hadden de afgelopen jaren beiden een kleine koffer, formaat handbagage. Nou als ze denken aan ons geld te verdien..... mooi niet ! De kids krijgen gewoon een volwaardige koffer mee. Eens kijken wie het laatst lacht ;-)

En zo werd een paar maanden geleden de jacht naar nieuwe koffers geopend. Heel internet werd afgestruind. Er werd een complete studie gemaakt van koffers. Hele excelsheets werden er bij gehouden want tja een toegestane koffer heeft ook maximale afmetingen. Zo mag de som van de lengte + breedte + hoogte van een koffer niet meer dan 157 cm bedragen. Ook het ledig gewicht van de koffer is niet onbelangrijk. Hoe zwaarder de koffer zelf is des te minder kun je er zelf aan kilo's in kwijt. We hebben immers met het maximale gewicht van 20 kilo rekening te houden. Meerdere keren werden we zelfs uitgelachen in winkels zodra we deze randvoorwaarden van onze nieuwe koffers bekend maakten. Maar wij wisten wel beter.

Tijdens onze zoektocht waren we hele leuke koffers tegen gekomen, maar besloten toch de aankoop nog even uit te stellen. Afgelopen woensdag was het dan zo ver. Nadat de kids en ik zo ongeveer alle koffers binnen een straal van 30 kilometer hadden bekeken (en afgekeurd), zijn we toch weer naar Rosada gereden en bij Marc Picard naar binnen gelopen. Ze stonden er nog, DE koffers voor de kids.

Nadat er even een heftige discussie met zoonlief was gevoerd, hij wilde geen grote koffer maar een kleine, werden er toch 2 grote koffers gekocht. Sinds woensdag zijn de kids de trotse eigenaar van een 147cm groot en 3,5 kilo wegende koffer:

Missie geslaagd !

Tijdens mijn zoektocht naar nieuwe koffers werd ik verliefd op een tas. En niet zo maar een tas, nee een super gave laptoptas. In een test komt deze tas als nummer 2 uit de test qua bescherming van je laptop (waterproof en vallen). Na lang wikken en wegen, nou ja na 2 dagen wikken en wegen, heb ik hem besteld. Afgelopen vrijdag kwam hij binnen en ik ben ook helemaal blij :-)

Het passen en meten is voorlopig weer even klaar. Over een dag of 40 gaan we eens kijken wat er allemaal in die koffers en tas gestopt gaat worden.

55 dagen of is het nu toch 54 dagen ?

2010-03-08T13:08:00.001+01:00

Maandag 8 maart 2010; de sneeuwvlokjes dwarrelen weer maar eens vrolijk rond. Houdt deze winter dan nooit op ? Wij willen lente, warme temperaturen en zon, veel zon ! Een beetje bedroefd kijk ik naar de weersvoorspellingen voor Orlando. Vandaag 23 graden Celcius en een zonnetje in Orlando. Oh was het maar al zo ver. Ik ben in staat om de zomerkleding al van stal te halen en de koffers in te gaan pakken. Maar ja, beetje aan de vroege kant om dat al 8 weken voor vertrek te gaan doen.

Om toch alvast een beetje in de vakantiestemming te komen pak ik mijn to do lijstje er maar eens bij. Wat zal ik eens gaan doen. Mmmm, logeeradres voor onze woef. Chester zou eigenlijk naar opa & oma gaan, maar door omstandigheden is dit niet mogelijk. Ik pak de telefoon en bel Marianna van Delobbes. Chester heeft daar vorige zomer ook gelogeerd en had het daar prima naar zijn zin. Marianna geeft aan dat ze al een paar honden heeft tijdens de meivakantie, maar omdat Chester zo makkelijk is mag hij komen logeren. Yes, mooi geregeld ! We weten zeker dat onze woef een te gekke vakantie gaat hebben bij zijn vriendjes en vriendinnetjes van Delobbes. Het maakt het gemis iets minder groot.

Hup door naar het volgende punt van mijn to do lijstje; logeeradres voor de auto. Onze vlucht vertrekt om 11.15 uur vanaf Schiphol, dus dat wordt 2 weken Smart Parking voor onze auto. Ik kijk naar de prijs en vind het toch eigenlijk best een hoop geld. Eens kijken of we dat anders kunnen oplossen. Om 11.15 uur vliegen betekent om 8.15 uur op Schiphol zijn en dat betekent weer om 6.45 uur vertrekken thuis. Tja, dat is te doen, maar toch maar eens kijken of we niet een leuk "Park, sleep & fly" arrangement kunnen vinden. Ik surf wat rond en het valt me op dat er bijna nergens rekening wordt gehouden met kinderen. Alle arrangementen die ik zie zijn voor 2 personen. Ik kijk bij het A4 hotel op de site en schrik mezelf 3 slagen in de rondte van de prijs.

Bijna heb ik me al neergelegd bij vroeg opstaan op onze reisdag als ik ineens op de site van Novotel kom. Ik pak de telefoon en bel om te informeren of er ook gezinnen met 2 kinderen gebruik kunnen maken van het Park, sleep & fly arrangement. Dat kan en binnen 10 minuten is alles geregeld. Yes, logeeradres voor de auto ook geregeld :-)

En zo komt het dat onze Springbreak 2010 eigenlijk een dagje eerder begint en dat er nu nog maar 54 dagen op de teller staan ;-)

Even bijkletsen

2010-02-21T01:49:00.001+01:00

Het is al weer een tijdje stil op mijn blog. Ondanks dat zijn er wel wat dingetjes veranderd / aangepast. Even bijkletsen dus.

Zoals jullie zien is er al weer een nieuwe lay-out. De oorspronkelijke lay-out verdween af en toe spontaan vanaf mijn blog. De 2e lay-out vond ik niet echt super. Dus ben ik zelf maar gaan knutselen en daar kwam na een paar uurtjes puzzelen deze lay-out uit. Drie maal is scheepsrecht zullen we maar zeggen.

Gedurende de afgelopen weken heb ik ook nog een aantal restaurants geboekt. De lijst zoals vermeld in mijn berichtje "smikkelen en smullen" is up to date, maar voor de volledigheid toch nog even de wijzigingen.

Op 9 mei (Moederdag) gaan we 's avonds eten bij Garden Grove. Dit restaurant bevindt zich in het Walt Disney World Swan hotel. Met een beetje geluk komen Pluto en Goofy ook nog even langs om dit diner extra Disney magie te geven. Met het speciale Mothersday Menu zal het vast en zeker een lekker diner worden.

Voor 11 mei stond oorspronkelijk Shutter's op het programma. Nadat ik echter het menu nog eens had bekeken, had ik niet het idee dat ik daar de kids een plezier mee zou doen. Omdat dit diner ons "celebrate our 10th anniversary dinner" is, wilde ik er toch iets speciaals van maken. Ineens dacht ik aan Cinderella's Happily Ever After Dinner in 1900 Park Fare, Grand Floridian. Hup snel even online om the checken en jawel hoor op 11 mei hadden ze nog een plaatsje voor ons.

Op 14 mei is het tijd om naar huis te gaan. We kunnen natuurlijk niet vertrekken zonder persoonlijk afscheid te hebben genomen van Mickey. Deze dag gaan dan ook nog even lekker ontbijten bij Mickey, Pluto, Lilo & Stitch in Ohana. Hier hebben we in 2008 al een keertje gegeten en als ik er aan denk, proef ik de smaak van de lekkere jus d' orange nog. Inmiddels ben ik er achter wat er in die lekkere jus zit: Pineapple, Orange, & Guava

Jammie, jammie POG juice

Verder hebben Lex en ik nog eens kritisch naar de planning gekeken en wat aanpassingen gedaan. Zo zal Lex op maandag 3/5 met MattRob op jacht gaan naar een nieuw golfset. Yvonne en ik maken er een echte meidendag van......... wij gaan lekker shoppen. Onze mannen mogen onze spookjes vermaken want de meiden hebben nog heel wat rustige uurtjes tegoed ;-)

Tijdens de komende weken zullen er vast nog wel wat wijzigingen in de planning komen. Dus houd het kopje "Wat staat er op het programma ?" in de gaten en je weet precies waar je ons kunt vinden of juist hoe je ons kunt ontlopen :-)

Nog 70 dagen en dan is het zo ver, dan is het voor ons weer Mickey time !

Double Digit Dance

2010-01-23T00:30:00.000+01:00

Vandaag was een hele speciale dag. Vandaag hebben we de "Double Digit Dance" gedaan. Over 99 dagen zitten we in het vliegtuig naar Orlando !

Op 7 oktober 2009 zijn we begonnen met aftellen. Op dat moment stonden er nog 207 dagen op de teller en ineens zijn dat er nog maar 99 !

Het begint op te schieten en om dat visueel te maken, heb ik weer zitten knutselen. Vanaf nu wordt er weer dagelijks een dag weg gestreept van de kalender. Of in ons geval een blaadje van de kalender omgedraaid.

We hebben er zin in !

Voorbereidingen in de sneeuw

2010-01-11T00:27:00.000+01:00

Nu de feestdagen voorbij zijn kunnen we ons weer gaan richten op het voorjaar. Nou ja, eerst nog maar eens de winter door komen. Dit is zeker met alle sneeuw die er ligt nog een hele opgave.

Met nog iets meer dan 100 dagen op de teller was het afgelopen weekend de hoogste tijd om een kleine Orlando meeting te houden. Nancy & Peter hadden ons uitgenodigd om naar Geleen te komen. Daar waren ook Lein & Geert Jan (met kids) en Robert-Jan & Yvonne (zonder kids).

Het was een gezellige boel en we hebben een top weekend gehad. Op zaterdag werd er veel gekletst over de komende vakantie(s). Op zondag trokken we er op uit om te genieten van de sneeuw. Gelukkig hadden Nancy en Geert Jan hun fototoestel meegenomen zodat the fun in the snow op de digitale beeldplaat werd vastgelegd.

Voor nog veel meer foto's van deze gezellige boel verwijs ik graag naar de site van Geert Jan: http://www.somertjes.nl/florida/

Happy Holidays

2009-12-20T00:55:00.000+01:00

De laatste dagen van 2009 zijn al weer aangebroken. Het is een mooi vakantiejaar geweest. We hebben weer heerlijk mogen genieten van Mickey en zijn vriendjes. Shamu heeft ons weer lekker nat gespetterd en we hebben zelfs met Nathalie, de dolfijn, mogen zwemmen. En niet te vergeten de lancering van de shuttle hebben we vanuit ons appartement live meegemaakt. En natuurlijk denken we ook nog vaak terug aan de verjaardagen van de kids met als afsluiting Mickey’s or Merel’s Not so Scary Halloween Party. Het is een mooi vakantiejaar om op terug te kijken.

Zoals jullie hebben gemerkt zijn de voorbereidingen voor een nieuw vakantiejaar al weer in volle gang. Als de dollar nog even mee wil werken gaat ook 2010 weer een te gek jaar worden met in ieder geval 1 vakantie in de States voor ons.

Met een beetje geluk gaat “Bing, I’m dreaming of a white christmas” z’n wens uit komen dit jaar en hoeven we niet naar Mainstreet USA voor een witte kerst. De sneeuw ligt er al dus wensen wij vanuit een wit Zeeland iedereen;

Hele fijne kerstdagen en een magisch 2010 !

Nederlandse enclave in Bonnet Creek

2009-11-27T00:16:00.000+01:00

Gedurende de afgelopen weken is er regelmatig contact geweest met Nancy & Peter en Lein & G-J over hun hotelkeuze tijdens de Springbreak. Zij zullen van 9 t/m 14 mei ook in Orlando zijn.

Na enig aarzelen en wikken en wegen hebben ook zij Hilton Orlando Bonnet Creek geboekt. Misschien zijn ze aangestoken door mijn enthousiasme ? Wij zijn helemaal dol blij. Er zullen ongetwijfeld heel wat gezellige uurtjes worden doorgebracht aan het mooie zwembad. We hebben er al zin in !

Nu maar hopen dat het hotel een goede keuze is geweest en dat het er niet uit ziet zoals het hotel op onderstaande foto ………….

Hilton Orlando Bonnet Creek ziet er vast beter uit !

Smikkelen en smullen

2009-11-14T23:22:00.000+01:00

Tien dagen geleden was het zover. Vanaf dat moment kon ik de reserveringen voor de restaurants gaan maken. Eigenlijk best vreemd dat je een half jaar van te voren al besluit waar je gaat eten. Maar omdat we een aantal zeer populaire locaties op ons wensenlijstje hadden, was het dus wel noodzaak om nu al te reserveren.

Dus zat ik op 4 november om stipt 12.00 uur klaar om de eerste reservering te maken in het Disney online reserveringssysteem. Dit werd een dagelijks ritueel en ik moet zeggen dat, als het systeem in de lucht is, het goed werkt.

Helaas zijn er toch een aantal zaken die je nog steeds niet online kunt reserveren. Zo moest ik een telefonische reservering maken voor de High Tea in de Garden View Lounge. Ook moest ik de telefoon pakken om een Fantasmic Diner Package te boeken. En helaas kon ook ineens sinds een week Le Cellier niet meer online geboekt worden.

Terwijl de Sinterklaasliedjes door het huis klonken, belde ik om stipt 1 uur vanmiddag voor de 3e keer met Disney. Dit maal om Le Cellier te reserveren. De boodschap die ik kreeg: ”Vol geboekt !”

Hoe kan dat nou ? Heeft MattRob toch stiekem Le Cellier afgehuurd om een Orlando forum meeting te houden :-) Nu was het al een hele week niet mogelijk om Le Cellier online te boeken en met de mededeling dat nu ineens alles vol geboekt was, was het wel duidelijk voor iedereen dat er iets aan de hand was met Le Cellier.

Ik baalde flink, want juist onze laatste avond had ik graag willen afsluiten in dit te gekke restaurant. Maar goed, we zullen niet omkomen van de honger en er zijn voldoende andere alternatieven. Dus als alternatief een reservering gemaakt bij Captain Jack’s. Ook zeker niet verkeerd ! Maar ja, het is niet wat we gehoopt hadden.

Toen ik zojuist toch nog even online checkte of ik toch nog Le Cellier kon boeken, bleek het ineens te kunnen. En jawel hoor, nog geen minuut later was de reservering gemaakt. Wat een schitterend systeem, als het werkt……..

En dan ben je ineens klaar met de reserveringen. Wat ga ik nu de komende 169 dagen doen ? Ik zal vast weer wel wat nieuws bedenken :-)

Onderstaand een overzichtje van waar we gaan eten.

• 3 mei: Akershus Royal Banquet Hall - 8.00 uur

• 4 mei: Disney’s Spirit of Aloha Dinner Show – 17.15 uur

• 5 mei: Rainforest Café Downtown Disney – 18.00 uur of 19.00 uur

• 6 mei: Donald's Safari Breakfast – 8.05 uur

• 9 mei: Garden View Lounge – 14.00 uur

• 9 mei: Garden Grove - 19.00 uur

• 10 mei: The Garden Grill - 16.45

• 11 mei: Boma - Flavors of Africa – 9.30 uur

• 11 mei: Cinderella's Happily Ever After Dinner - 17.40

• 12 mei: Mama Melrose's Ristorante Italiano - 16.10

• 13 mei: Wishes Dessert Party - 21.00

Dat wordt vast smikkelen en smullen tijdens onze Springbreak.

Aanpassing 26/3/2010: De fel begeerde reservering voor Le Cellier is geannuleerd. Hiervoor in de plaats is de Wishes Dessert Party gekomen. Zeker geen verkeerde aanpassing in de planning !

Een plan zonder uitvoering is als een droom

2009-10-30T01:06:00.000+01:00

--------------------------------------------------------------------------

Een uitvoering zonder plan is als een nachtmerrie !

---------------------------------------------------------------------------

De mensen die onze blogs al wat langer volgen, weten dat ik altijd ruim van te voren een planning maak met wat we gaan doen tijdens de vakantie. Deze keer is het niet veel anders. Gisterenavond heb ik samen met Lex een eerste opzet gemaakt. Als wij aan Springbreak 2010 denken dan denken wij aan:

Dag 1 (zo 2/5):

Reisdag

Dag 2 (ma 3/5):

Ontbijt met de prinsessen in Noorwegen, onze Disney vrienden a big hug geven in de Character Spot en natuurlijk Soarin’. Daarna lekker even afkoelen in het zwembad bij het hotel. Nadat we zijn afgekoeld gaan we op jacht naar een nieuw golfset voor Lex. Ja, ja, het gaat toch gebeuren !

Dag 3 (di 4/5):

Vandaag denken we aan Magic Kingdom. Natuurlijk gaan we naar Space Mountain en wie weet gaan de kids er nu ook in. Na de parade pakken we de boot naar Disney's Polynesian Resort alwaar we hopen te kunnen aanschuiven bij Disney's Spirit of Aloha Show.

Dag 4 (woe 5/5):

De hoogste tijd om even een dagje rustig aan te doen. Het is tenslotte vakantie. Dit zal waarschijnlijk een dagje worden met lekker veel zwemmen. Lex wil natuurlijk zijn nieuwe golfclubs testen (R-J loop je een rondje mee ?) en daarna de dag afsluiten in Rainforest Café met lekkere paella. Zelf kijk ik al uit naar het toetje: Sparkling Vulcano

Dag 5 (do 6/5):

Vandaag gaan we naar het dierenrijk van Disney; Disney’s Animal Kingdom. En wederom gaan we proberen om te ontbijten met Donald en zijn vriendjes. Zal het deze vakantie lukken ?

Dag 6 (vrij 7/5):

Vandaag gaan we onze vrienden van Toy Story, Cars & Starwars opzoeken in Disney’s Hollywood Studios.

Dag 7 (za 8/5):

Dit lijkt ons een ideale dag om lekker te zwemmen en wat te gaan shoppen. Alhoewel ik vrees dat het in de shoppingmalls wel druk zal zijn met papa’s en kindjes die nog even op de valreep op zoek zijn naar een kado voor de mama’s van deze wereld……… We zien het wel.

Dag 8, MOEDERDAG (zo 9/5):

Ik laat me verrassen, maar natuurlijk heb ik al wel laten doorschemeren hoe ik moederdag 2010 voor me zie. Wordt het een ontbijtje op bed ? Gaan we genieten van een heerlijke high tea in Disney’s Grand Floridian ? Sluiten we de dag af bij Paradiso 37 ? We zullen het zien :-)

Dag 9 (ma 10/5):

Vandaag is het een klein beetje papa dag. Lex wil graag nog een keertje golfen (G-J loop je een rondje mee ?) en de kids en ik zullen ons prima vermaken aan het zwembad of in 1 van de waterparken. Lekker relaxen dus. Aan het eind van de middag vertrekken we naar Magic Kingdom om lekker te gaan eten bij Pooh en zijn vriendjes. ‘s Avonds kijken we natuurlijk naar Spectromagic en naar Wishes.

Dag 10 (di 11/5):

Even geen parken vandaag. Vandaag willen we gaan resort hoppen. We beginnen in Animal Kingdom Lodge om daar naar de diertjes te kijken en te genieten van een lekker ontbijtje bij Boma.

Daarna hoppen we naar Disney’s Boardwalk en zullen gaan we voor de Kitchen Sink bij de Beaches & Cream Soda Shop.

We sluiten de dag af in Disney’s Caribbean Beach Resort met een diner bij Shutters at Old Port Royale. Hier hebben Lex en ik 10 jaar geleden gegeten en het leek ons heel leuk om hier nu met onze spookjes naar toe te gaan.

Dag 11 (woe 12/5):

Het is al weer bijna tijd om naar huis te gaan. Maar daar denken we vandaag nog niet aan. Nee, vandaag gaan we naar Epcot ! We doen het rustig aan en tegen het middaguur gaan we naar ons favoriete park. Natuurlijk gaan we weer proberen of we bij Le Cellier kunnen eten. De dag sluiten we af met Illuminations.

Dag 12 (do 13/5):

Onze laatste dag en daar gaan we van genieten in Disney’s Hollywood Studios. We beginnen de dag weer lekker relaxed aan het zwembad en vertrekken vroeg in de middag naar de Studios. We gaan smikkelen en smullen bij Hollywood Brown & Derby en sluiten Springbreak 2010 af met Fantasmic ! Nu maar hopen dat Disney besluit om die avond ook daadwerkelijk Fantasmic in te plannen :-)

Dag 13 (vrij 14/5):

Het zit er op. Tijd om naar huis te gaan :-(

Natuurlijk zullen er best nog wat aanpassingen komen op deze planning maar dat maakt niet uit. Wij hebben nu al ontzettend veel zin in Springbreak 2010. Nog 184 nachtjes slapen en dan is het zo ver !

Je zou er trek van krijgen

2009-10-21T00:53:00.000+02:00

Met nog ruim een half jaar op de teller ben ik toch al begonnen met het maken van een klein wensenlijstje voor de restaurants. Waarom zo vroeg ? De reden is eigenlijk heel simpel. Over 15 dagen kan ik namelijk het eerste restaurant al boeken op de Disney site. En we hebben ook deze keer weer een paar zeer gewilde restaurants op ons wensenlijstje staan, dus tijd om, zelfs met nog een half jaar op de teller, een paar beslissingen te nemen.

Het wensenlijstje zoals het er nu uit ziet:

Princess Storybook Dining at Akershus Royal Banquet Hall

Dit restaurant kennen we al omdat we er 2 keer hebben genoten van een heerlijk diner. Dit keer willen we er graag ontbijten met de prinsessen.

Disney's Spirit of Aloha Show

Disney's Spirit of Aloha Dinner Show is een all-you-can-eat, familie-stijl luau met hula dans en vuur mes dansers in Disney's Polynesian Resort. Deze Dinner Show staat al een aantal jaartjes op mijn wensenlijstje. Zal het deze keer lukken ?

Donald's Safari Breakfast

Een Character Breakfast Buffet waarbij Donald en zijn vrienden even hallo komen zeggen.

Le Cellier

Als ik aan Le Cellier denk, loopt het water me al in de mond. Wat kun je hier lekker eten zeg. Geen wonder dat ook nu dit restaurant weer op ons wensenlijstje staat. We gaan er weer voor.

Garden View Lounge

Voor moederdag, zondag 9 mei, staat een high tee in de Garden View Lounge in Disney’s Grand Floridian hoog op het wensenlijstje.

The Hollywood Brown Derby

Hopelijk kunnen we ook deze vakantie hier weer genieten van het heerlijke eten, de lekkere cocktails en de toetjes om je vingers bij af te likken. En zullen weer het geluk hebben dat we het Fantasmic Dinner Package kunnen boeken ?

Maar natuurlijk eten we niet alleen maar bij Disney. Er staan ook nog een aantal andere restaurants op ons wensenlijstje.

Olive Garden

We zeggen al jaren dat we er een keer gaan eten en het is er nog nooit van gekomen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Earl of Sandwich

Deze klassieker mag natuurlijk niet ontbreken op het lijstje.

Panera Bread

Natuurlijk zullen we ook deze keer, tijdens 1 van de shop sessies, ongetwijfeld even stoppen voor een lekker broodje van Panera.

Terwijl ik dit schrijf begin ik een enorme trek te krijgen in een Tuna Melt van de Earl. Helaas nog 194 nachtjes slapen voordat het zo ver is. Alle tijd dus om nog meer leuke restaurants uit te zoeken. Alle tips zijn welkom.

Waar gaan we slapen ?

2009-10-09T02:13:00.000+02:00

De mensen die onze blogs al een aantal jaartjes volgen, zullen meteen zeggen: Bleu Heron Beach Resort. Helaas moet ik deze mensen teleurstellen. Natuurlijk had dat zomaar gekund, want we hebben Bleu Heron de afgelopen 4 vakanties als uitvalsbasis gebruikt.

Ondanks het feit dat we eigenlijk geen minpuntjes kunnen noemen van deze condo’s hebben we nu gekozen voor een nieuw hotel. En nieuw kun je het hotel wel noemen. Niet alleen omdat het voor ons een nieuwe keuze is, maar ook omdat het hotel pas op 1 oktober 2009 zijn deuren heeft geopend. Tijdens onze Springbreak 2010 zullen we 12 nachten slapen in het nieuwe

Hilton Orlando Bonnet Creek:

We zullen best af en toe ons dagelijkse bakkie leut van Starbucks missen, maar zeg nou zelf, dat is met zo’n zwembad bij het hotel best te overleven. Er zijn ergere dingen in het leven :-) En wat denken de golfliefhebbers van deze golfbaan die letterlijk naast de deur ligt ?

We hebben er zin in !

Zullen we weer gaan ?

2009-10-08T02:16:00.000+02:00

Nog tijdens de vorige vakantie hadden we min of meer het besluit genomen om Orlando een paar jaartjes niet te bezoeken. We hebben hier mooie vakanties gehad, maar de wereld is groter dan Orlando. Met dat principe besluit in ons achterhoofd namen we op zaterdag 5 september 2009, een voorlopig, afscheid van Florida.

Echter, als je eenmaal besmet bent met het Orlando virus, weet je eigenlijk al dat je principe besluiten kunt nemen, maar dat de heimwee al snel weer de kop op steekt. Het duurde dan ook niet lang en ik was al weer aan het kijken naar vliegtickets. Wordt het weer de zomervakantie of toch de meivakantie of misschien wel alle 2 de vakanties ?

Eerst maar eens kijken of er uberhaupt nog leuke vliegtickets zijn voor de meivakantie. Alle bekende en onbekende vliegticketsites werden afgestruind. Leuke prijzen werden gevonden, maar wel onmogelijke vliegtijden of vliegdagen. Uiteindelijk heb ik gewoon de telefoon gepakt en onze Orlando forum vrienden van American Estates gebeld. En wat bleek, er waren nog leuke vliegtickets te koop met acceptabele vliegtijden en ook reisdagen die in de meivakantie van de kids vallen.

Na een kort overleg met Lex werden er op 7 oktober 2009, een maand na terugkomst, vliegtickets geboekt voor de meivakantie.

Yes, we gaan weer !

De vluchtgegevens:

Meet the Castmembers

2009-10-08T00:47:00.000+02:00

Alexander:

Alexander, ook wel Lex genoemd, is besmet geraakt met het Orlando virus in 1999. In dat jaar ging hij voor het eerst met mij naar Orlando en heeft sinds dien aardig zijn weg gevonden in Orlando en natuurlijk ook in Walt Disney World. Springbreak 2010 wordt zijn 9e trip naar Orlando.

Patricia:

In 1995 liep ik voor het eerst over Mainstreet USA in Walt Disney World. Ik was meteen verkocht. Springbreak 2010 wordt mijn 11e trip naar Orlando. Als hoofd vakantieplanning ben ik iedere keer weer op zoek naar dingen die we nog nooit gedaan hebben in Orlando. Inmiddels is dat een hele uitdaging geworden, maar volgens mij gaat het me ook dit keer weer lukken.

Merel:

Merel’s eerste bezoek aan Orlando was in 2004. Tijdens orkaan Frances vierde ze haar 2e verjaardag. In 2009, 5 jaar later hebben we het over gedaan en werd er een echte Halloween Party voor haar gegeven. Speciaal voor haar hadden we het feest omgedoopt in “Merel’s Not So Scary Halloween Party” :-) Springbreak 2010 wordt Merel’s 6e trip naar Orlando.

Fleming:

Fleming vierde zijn 1e verjaardag in 2004 in Orlando of zoals wij zeggen: “bij Mickey”. Afgelopen zomer, tijdens zijn 5e trip naar Orlando, vierde hij al weer zijn 6e verjaardag bij Mickey. Kleine kindjes worden groot en vinden het nog steeds leuk om helemaal op te gaan in de magie van Disney.

The castmembers: